Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/58 K.2014/7642

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/10/2013 tarih ve 2011/486-2013/753 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı P. Eğitim Hizmetleri Reklam Kozmetik Turizm Sanayi ve Tic. Ltd.

Şti'nin ortağı olup aynı zamanda geçmişte birlikte bu şirketin müdürlüğünü yaptıklarını, 6183 sayılı Amme Alacakları Tahsili Hakkındaki Kanunu’nun mükerrer 35. maddesine göre (limited şirketler dahil) tüzel kişilerin tahsil edilemeyen amme borçlarından şirketi temsile yetkili olanlar müteselsilen sorumlu olduğunu, müvekkili ile davalının birlikte müdürlük yaptığı döneme ilişkin olarak P. Eğt. Hiz. Rek. Kozm. Tur. San ve Tic. Ltd.

Şti.'nin ödenmeyen amme borçları faizi ile birlikte toplam 39.293,00 TL olduğunu, bu bedelin 4.000 TL'sinin davalı tarafından ödenmiş olup, bakiyesini (35.293,00 TL) müvekkilinin ödemek zorunda kaldığını, belirtilen kanun maddesi çerçevesinde müvekkili tarafından ödenen şirket borcunun yarısından davalının sorumlu olduğunu belirterek davanın kabulü ile 15.646,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davanın 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesinin 5. fıkrası gereğince müteselsil sorumluluğa dayandığı, yetkili müdürlerin münferiden yetkilerin devam ettiği 2008/7 ay 2009/1 ay 19.01.2009 tarihine kadar doğan amme borcundan kendi aralarındaki iç ilişkide 1/2 oranında sorumlu olmaları gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 15.646.00 TL’nin ihtarname gereğince temerrüt tarihi 16.07.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 5510 sayılı Kanun'un 88/20. maddesi gereğince SGK borcundan dolayı yöneticilerin şirketle birlikte kuruma karşı sorumlu olmaları nedeniyle, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

2- Ancak, davacı yönetimde olduğu dönemde tahakkuk eden vergi borcunu kendisi aleyhine icra takibi yapılmadan, kendisinden talep edilmeden isteği ile ilgili vergi dairesine ödemiştir. 6183 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre, vergi borcundan asıl sorumlu şirket olup, yöneticilerin sorumluluğu tali niteliktedir.

Bu durumda, davacının 6183 sayılı Kanun'un 35/5. maddesi gereğince ancak vergi borcunun kendisinden talep edilmesi ve bu talep sonucunda ödeme yapmak zorunda kalması nedeni ile diğer müteselsil borçlu davalıya rücu edebileceğinin kabulü ile oluşacak sonuca göre karar vermek gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.