Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/5812 K.2014/16657

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/11/2013 tarih ve 2009/120-2013/262 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sektöründe tanınmış ünlü bir manken ve oyuncu olduğunu, müvekkiline 2001 yılı başında fotomodel olarak davalılardan ...Tekstil Tic.ve San.Ltd.Şti'nin Dark&White Collection markalı ürünlerinin tanıtımı için fotoğraf çekim teklifi geldiğini, teklifte çekilecek fotoğrafların sadece davalıların www.carsibasi.com adresli internet sitesinde bir sezon için kullanılacağının belirtildiği,

fotoğraf çekimini 16/02/2001 tarihinde yapıldığını ve karşılığında 500,00 TL. ücret alındığını, ancak davalıların pek çok markada ve internet alanı dışındaki mecralarda da müvekkilinin fotograflarını kullandıklarını ileri sürerek hukuka aykırı elde edilen kazanç ve müvekkilinin mahrum kaldığı miktar olarak 100.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın, haksız fiil tarihi olan 16/02/2001 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı ile sadece Dark&White Collection markalı ürünlerin tanıtımı için değil, müvekkilinin kendi markaları olan Safyün Çamaşırları ve biks Cotton Boxer markaları için de anlaşılmış olduğunu, davacının "Görsel basın hariç (basın ilanı, Bilbord) hariç kullanım hakkını tanıyorum" şeklinde yazılı beyanına istinaden fotografların kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca internet alanı dışındaki kullanımların davacının imzasını içeren 17/02/2001 tarihli belgede verilen izin doğrultusunda olduğu, davalı fiilinin sözleşme çerçevesinde ve davalının aldığı yetkiye dayalı bulunduğu, davacının görsellerinin internet alanında kullanılacağına dair izin veya taahhüt olmadığı halde davalının bu kullanımdan dolayı davacı yana bir bedel ödemesi gerektiği, Borçlar Kanunu 42 ve 43. maddeleri gereğince bu alandaki kullanım için takdiren 10.000 TL'nin uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile,

takdiren 10.000,00 TL. maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talep ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmşitir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, içinde sektör bilirkişisinin de bulunduğu bilirkişi heyetinden alınan raporda uyuşmazlığa konu kullanımlara ilişkin yapılan sözleşmelerin 1 yıl için yapılmasının teamül olduğu belirtildiğine göre 2001 yılı dışındaki davalı kullanımları için hiç bir gerekçe gösterilmeksizin davacı taleplerinin reddi doğru olmamıştır.

3- Aynı zamanda, mahkemece fotoğrafın internet sitelerinde kullanımının sözleşme dışı kullanım olduğu ve ihlal niteliğinde bulunduğu kabul edildiğine göre, bu kalem bakımından salt sözleşmede belirtilen ücret miktarı dikkate alınarak hesaplama yapılması doğru olmayıp piyasa şartları da dikkate alınarak bir hesaplama yapılması gerektiği yönündeki davacı vekilinin ciddi itirazları dikkate alınmaksızın eksik ve hatalı bilirkişi raporu uyarınca karar verilmesi doğru olmamış davacı vekilinin temyiz itirzlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

4- Kabule göre de, davalının sözleşme dışı yaptığı kullanımlarda sözleşmede belirlendiği üzere her yıl için bir önceki yıl ücretinden %75 indirim yapılması yoluyla tazminat hesaplanması da doğru olmadığı gibi mahkemenin gerekçesini belirtmeden BK 42-43'üncü maddelerini uygulaması da hatalı bulunmuş ve bozmayı gerektirmiştir.