Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/5821 K.2014/12265

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.10.2013 tarih ve 2008/10-2013/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; Y.. Teknik Üniversitesi İcracı Korosu tarafından Milli Saraylar'a verilmek üzere 5 adet CD oluşturulduğunu, üçüncü CD'lerinde müvekkilinin icracı tenor olarak eserde katkısının bulunduğunu, bunların satışı amaç edilmemesine rağmen piyasada satışının yapıldığını ve izninin alınmadığını, icranın ve eserlerin kârdan mahrum kaldığı ve tazminat hakkı olduğunu ileri sürerek, 6.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hazırlanan CD setinde ortak eserin ticari amaç güdülerek hazırlanmış olmayıp Milli Saraylar'a verilmek üzere oluşturulduğunu, 4.000 adet CD basılıp Milli Saraylar'a fatura edildiğini ve yine Milli Saraylar'ın isteği üzerine 600 adedinin Y..Teknik Üniversitesi Devlet Konservatuarına gönderildiğini, 400 adetin promosyon olarak dağıtıldığını ve kalanın Milli Saraylar'a teslim edildiğini, sözkonusu eserin piyasaya sürülüp satışa arz edilmediğini ve bu nedenle de müvekkilince hiçbir kazanç elde olunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Kültür Bakanlığı'ndan alınan eser işletme belgelerinde eserlerin icra tarzının koro ve koro şefinin de R.. A.. olduğunun belirtildiği, üniversiteden gelen resmi cevabi yazıda da bunun doğrulandığı, dosyadaki noterlik kanalıyla verilen muvafakatnameler ile FSEK'nin 80/6. maddesi gereği koro şefinin izninin bulunduğu ve eserlerin ses ve görüntü taşıyıcılarında kullanılmasına ve yayınlanmasına, dağıtılmasına, çoğaltılmasına izin alındığı, bu nedenle davacının ayrıca bir izninin gerekmediği ve mali hak ihlalinin bulunmadığı, aksi tanık beyanlarına itibar edilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının da icracı sanatçılarından birisi olduğu koro tarafından meydana getirilen ve CD ortamında çoğaltılan musiki eserlerinin icrasının çoğaltılması ve umuma arzına ilişkin iznin koro şefi tarafından verildiğine dair dosyada mevcut eser işletme belgesi ve resmi yazı aksinin kanıtlanamamış bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, uyuşmazlık konusu musiki eserlerinin tespitinin yapıldığı fonogramdan çoğaltıldığı CD kapaklarında davalı şirketin yapımcı olduğu belirtilmek suretiyle piyasaya sürülmesi nedeniyle davacının gerçekleştirdiği icra ile ilgili olarak 5846 sayılı FSEK'nin 80. maddesinden kaynaklanan icracı sanatçı sıfatı ile telif ücreti istemeye hakkı bulunduğundan, mahkemece bu hususta uzman bilirkişilerden oluşan bir heyet vasıtasıyla davacının hakettiği telif ücretinin belirlenmesi gerekirken,

herhangi bir açıklama yapılmaksızın sadece dosyanın birlirkişi heyetine verilerek rapor tanziminin istenilmesine şeklinde ara kararı ile ve daha sonra da kesin mehil verilmek suretiyle de davanın HMK hükümlerine aykırı bir şekilde reddedilmesi doğru görülmediğinden, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.