Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/5876 K.2014/7979

Görele Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/01/2014 tarih ve 2014/7-2014/7 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bono nedeniyle Ç.. Ç..'den alacaklı olduğunu, senedin vadesi geçmiş olmasına rağmen borcun ödenmediğini, borçlunun şu an için alacaklarını karşılamaya yetecek miktarda malı ve alacağı bulunduğunu, ancak yaptıkları tespitlerde, borçlu tarafın bu malları kaçırma hazırlığı içerisinde bulunduğunu ileri sürerek, borçlunun borcuna yetecek miktarda mallarının üzerine ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; kambiyo senedinden kaynaklanan alacağa dayalı ihtiyati haciz isteminde yetkili mahkemenin, akdin ifa yeri olarak kabulü gereken ödeme yeri ve genel yetki kuralı uyarınca borçlunun ikametgahının bulunduğu yerin bağlı olduğu mahkeme olduğu, İİK'nın 258/son maddesinin yollaması ile ihtiyati haciz taleplerinde HMK'nın genel yetki kurallarının geçerli olup borçlu olan karşı tarafın adresinin Ankara ili olduğunun anlaşıldığı, İİK'nın 50. maddesi 1. fıkrasındaki akdin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu hususu konusunda, bonoda tanzim yerinin bulunmadığı,

TTK uyarınca tanzim yerinin bonoda belirtilmemesi halinde düzenleyenin adının yanındaki adli yerleşim yerinin tanzim yeri olarak kabul edilebileceği, bu hususun ve 6100 sayılı HMK'nın genel yetki kuralları da dikkate alındığında tanzim yeri olarak mahkemenin yetkili olmadığı, Ankara mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle, davanın yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

İstek, ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkin olup, ihtiyati haciz isteyen vekili vadesi geldiği halde ödenmeyen bono nedeniyle ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiş, mahkemece yetkisizlik nedeniyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir. İcra ve İflas Kanunu'nun 265/1. maddesi gereğince, borçlu kendisi dinlenilmeden verilen ihtiyati haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı itiraz edebilir. Bu nedenle, borçlunun itirazı olmadan mahkemenin kendiliğinden yetkili olup olmadığını incelemesi doğru olmamış, kararın açıklanan bu gerekçe itibariyle ihtiyati haciz isteyen alacaklı yararına bozulması gerekmiştir.