Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/5920 K.2014/10493

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21/12/2012 tarih ve 2011/125-2012/256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar, çiftçilik yaptıklarını, pamuk ekmeleri nedeniyle taraflarına toplam 14.409.60 USD pamuk destekleme primi ödenmesinin kararlaştırıldığını, bankadan kredi çekmemelerine ve başkasına da kefil olmamalarına rağmen adlarına yatan anılan meblağın olmayan kredi borçlarına mahsup edildiğini ileri sürerek, 14.409.60 USD'nin temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların müracaatları sonucu kredi kullandıklarını, davacıların ayrıca 14 kişiye de kefil ve müşterek borçlu olduklarını, süresinde ödenmeyen kredi borçları nedeniyle davacıların alacaklarından alacaklarını mahsup ettiklerini, kullandırılan kredilere ilişkin suç duyurusunda bulunduklarını, ceza davasının bekletici mesele kabul edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların 05.11.1999-11 tarih ve sayılı zirai kredi sözleşmesi ile kredi almadıkları, bu sebeple davalı bankaya borçlu olmadıkları gerekçesiyle, davanın kabulü ile 14.409 ABD doları karşılığı 16.545.36 TL'nin 10.01.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.