Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/6042 K.2014/11663

Taraflar arasında görülen davada Denizli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/04/2013 tarih ve 2010/171-2013/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 30 yıla yakın süredir davalı şirket ortaklarından F.

G.'ün yanında çalıştığını, işin devamı içinde kurulan davalı şirkette 500/50 hisse ile ortak olarak katıldığını, idari müdür sıfatı ile kar payı dışında verdiği emek ve mesai karşılığı 12.9.2007 tarihinden itibaren aylık 4000 TL ücret almasının kararlaştırıldığını ancak, ücretin şirketin nakit darlığı gösterilerek ödenmediğini, aldıklarının zaruri ev harcamaları olduğunu, çalışmasının karşılığını alamaması üzerine ortakları görüşmeye çağırdığını, bu görüşmede şirketin cirosu üzerinden ek pirim verilmesinin kararlaştırıldığını yine,

şirket adına alınmış bağımsız bölümün tapusunun da 10 sene teminatta kalmak üzere müvekkiline verileceğinin kararlaştırıldığını ancak, ödemeler yapılmadığı, taahhütler yerine getirilmediği gibi şirketin zorunlu ödemeleri dışında ödeme yapmadıklarını, müvekkilinin Bağ-Kur primlerinin, şahsi kredi harcamalarının ve kredi kartı giderlerinin dahi ödenemez olduğunu, müvekkilinin şirketin iyi yönetilmemesi nedeniyle şirketten ayrılmayı istemiş ise de, çabalarının yanıtsız kaldığını ileri sürerek,

şirket öz sermayesinin tespitini, gerçek sermaye üzerinden müvekkilinin payının hesaplanıp ödenmek suretiyle şirket ortaklığından çıkarılmasını, aksi halde şirketin tasfiyesi yoluna gidilerek müvekkilinin gerek hisse payının gerekse fiilen çalışması karşılığı miktarında anlaşmaya bağlı olarak hesaplanıp müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirkette çalışması sırasında alması gereken payının ödenmesinin yanı sıra benzin harcamaları, kirası, telefon harcamaları vb. giderlerinin de müvekkili tarafından karşılandığını, davacının kendi borçlarının da yine müvekkili tarafından icraya verilmemesi için ödendiğini, davacının şirkette görevlerini yerine getirmemesi üzerine şirket ortaklarının toplanarak davacının yapması gerekenler ile cirodan orana göre pay almasının kararlaştırıldığını ancak, davacının görevlerini yerine getirmediğini, ciro hedefi tutmadığı için de primlerin ödenmediğini, evin de şirketin borçlarından dolayı satıldığını,

davacının eşinin ortak olduğu Mepak isimli müvekkiliyle aynı iştigal konusunda faaliyet gösteren bir şirket kurduğunu, müvekkilinin müşterileri ile irtibata geçerek müvekkilini zarara uğrattığını, bu itibarla davacının ortaklıktan çıkmak ya da şirketin feshi için haklı bir sebebe dayanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin 31.01.1992 tarihinde kurulduğu, şirket ortaklarının F. G., M.. D.., A.. Y.., Z. G. ve G.

G. olup, davacının şirkette % 8 oranında pay sahibi olduğu, 03.06.2008 tarihinde şirket ortaklarının bir araya gelerek şirketin yapacağı aylık ciro dağılımına göre davacıya ödenecek payın ayrıca, bu tarihten bir yıl sonra alınacak arabanın davacı üzerine devredileceği, Yenişehir'deki evlerin tapularının teminat işlemleri bittikten sonra devir işlemlerinin yapılacağının kararlaştırıldığı, davacının 2009 yılı sonlarında şirketteki çalışmasına son vererek ayrıldığı, akabinde eşi H..

D..'in ortağı olduğu, M. Ofset Mat. ve Ambalaj Sanayi Tic. Ltd.

Şti.'de çalışmaya başladığı, şirketin içine girdiği mali kriz nedeniyle kararlaştırılan ciro hedeflerinin tutmadığı ve davalının taahhütlerini yerine getiremediği, bu nedenle davacının son bir iki yıldır maddi ihtiyaçlarını karşılamada zorlandığı, davalı şirket ile bağlarını kopardığı, şirket ortakları arasındaki irtibatın koptuğu ve karşılıklı güven ortamının ortadan kalktığı, bu hale göre davacının şirket ortaklığını sağlıklı bir şekilde sürdürme imkanının kalmadığı, bu durumun TTK'nın 551/2 maddesi uyarınca ortaklıktan çıkmak için muhik sebep oluşturduğu,

davalı tarafça davacının haksız rekabeti yüzünden şirketi zarara uğrattığı savunularak davanın reddi talep edilmiş ise de, davacının şirket müdürü olmaması nedeniyle şirket ile haksız rekabet yapma yasağı kapsamında olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının, davalı G. Etiket San. Teks. Ürün. Tic. Pazarlama Ltd.

Şti.'deki ortaklığından çıkmasına izin verilmesine, davacının şirket ortaklığından kaynaklanan 12.358,00 TL tutarındaki sermaye payının davalı şirket tarafından davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK'nın 551/2. maddesinde düzenlenen haklı nedenle şirketten çıkmaya izin verilmesi, bu mümkün olmadığı takdirde ise şirketin fesih ve tasfiyesi ile ayrılma payı istemlerine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulü ile davacının şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesine karar verilmiş ise de, davacının ileri sürdüğü ve mahkemece benimsenen sebepler davacının icra ettiği müdürlük görevi ile ilgili ve müdürlükten ayrılma sebebi teşkil edebilecek nedenler olup, ortaklıktan ayrılmak için muhik sebepler olmadığından, mahkemece ileri sürülen sebeplerin ortaklıktan çıkma için haklı sebep sayılarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.