Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/6168 K.2014/11688

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/11/2013 tarih ve 2012/145-2013/210 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin İngiliz Virjin Islands da kurulu, güzellik ve bakım ürünleri başta olmak üzere değişik bir çok alanda 1828 yılından bu yana faaliyet gösteren, dünya çapında tanınan ve bilinen bir fırına olduğunu, “...." ibareli markasının 30'a yakın ülkede tescilli veyoğun biçimde kullanılmakta olduğunu, Türkiye'deki ticari faaliyetinin 2005 yılı içerisinde başladığını, 31 farklı şehirde 80'e yakın mağazasının bulunduğunu, TPE nezdinde 9, 11, 18, 20, 24, 26,27, 29, 35, 42, 44., sınıf ürünleri içeren 2004/27019 sayılı ‘....S",

2005/47916 sayılı "...." ve 2005/55801 sayılı “..." ibare ve biçimli markalarının tescilli bulunduğunu, müvekkilinin '"...." ve “...." ibaresini hem ticaret unvanı ve hem de marka olarak kesintisiz ve sürekli şekilde kullanmakta olduğunu, anılan işaret üzerinde önceye dayalı hak sahipliğinin bulunduğunu, davalının kötüniyetli biçimde 09.06.2010 tarihinde "...." ibareli, 9,15, 16 ve 20. Sınıf ürünleri içeren 2010/37802 sayılı markayı adına tescil ettirmiş olduğunu öğrendiklerini, anılan markanın tescilinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu,

zira bu markanın müvekkilinin "...." esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağı, ayrıca onların itibar ve ayırt edici karakterine, önceye dayalı haklarına da zarar vereceğini, müvekkili aleyhine haksız rekabet yaratacağını ileri sürerek, davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, “...." ibareli marka ile ilgili kullanımlarının davacının Türkiye'deki marka tescillerinden ve kullanımından evvel 1989 yılında başladığını, markanın tescil tarihinden buyana sürekli, kesintisiz ve yoğun biçimde kullanıldığını, bu şekilde tanınmışlık vasfı kazandığını, müvekkilinin 2010/37802 sayılı markasının önceki markalarının serisi niteliğinde bulunduğunu, zira aynı işareti ve malları içerdiklerini, davacının tescilli markalarının kapsamında bulunan ürünlerle 2010/37802 sayılı markasının kapsamındaki ürünlerin tamamen farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; öncelik hakkının davacıya ait olmadığı, taraf markalarının tescilli olduğu mal ve hizmetler grubunun aynı olmadığı, her iki tarafın birbirlerinin ticari alanlarına tecavüz oluşturmayan marka tescili yapmasının mümkün olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.