Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/6196 K.2014/9817

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/03/2013 gün ve 2011/99-2013/100 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/01/2014 gün ve 2013/10473-2014/358 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesi nezdindeki hesabından internet yoluyla bilgisi ve onayı dışında toplam 22.250 TL'nin başka hesaplara havale edilerek çekildiğini, bankanın zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın 08.02.2011 olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın davacının ihmal ve kusuru sonucu gerçekleştiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, internet bankacılığına ilişkin sözleşmede bankanın asli ediminin elektronik bankacılık işlemlerinin güvenle yapılabilmesini sağlamak olduğunun belirtildiği, bankanın müşterilerinin kişisel ihmal ve bilinçsizliklerini hesaba katarak sistemin güvenliğini tam sağlaması bunu sağlayamıyorsa bu uygulamaya izin vermemesi gerektiği, bankanın sadece bazı şifre ve parolalar ile sisteme giriş vermesinin bu yükümlülüğün yerine getirildiği sonucunu doğurmayacağı, bankanın kullanıcının kimliğini tam olarak belirlemesi ve hesap sahibine ait kimlik taşıyorsa sisteme girişe izin vermesi gerektiği,

bankanın söz konusu belirlemeye yönelik sistemi tam olarak oluşturmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 22.250 TL'nin 10.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.