Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/6321 K.2015/10911

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 19. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/11/2013 tarih ve 2011/370-2013/286 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı Banka ve O. Şube vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20/10/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı A. T.A.Ş. vekili Av. S. B. ve davacı vekili Av. M.. Ö.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı S..

Ö..'ın müvekkili şirkete 09/02/2011 tarih 50.000,00 TL bedelli ve 02/03/2011 tarih 65.000,00 TL bedelli iki adet teminat mektubu verdiğini, anılan davalının borcunu ödememesi nedeniyle müvekkilinin teminat mektuplarını nakde çevirmek için davalı bankaya müracat etmesi üzerine davalı banka yetkililerince söz konusu teminat mektuplarının asılları davalı Selahattin tarafından bankaya iade edildiğinden iptal edildiği bildirilerek müvekkiline ödeme yapılmadığını, müvekkilinin teminat mektuplarına güvenerek davalı Selahattin ile ticari ilişki içine girdiğini,

teminat mektubu asıllarının davalı Selahattin tarafından iade edilmesi üzerine davalı bankanın müvekkilini bilgilendirme yükümlülüğü olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000 TL'nin, ıslahla toplam 115.000 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, teminat mektubu asıllarının lehdar Selahattin tarafından vadesinden önce bankaya iade edilmesi üzerine sistemden çıkışı yapılarak iptal edildiğini, davacının elindeki mektupların fotokopi olduğunu, davacının fotokopi teminat mektupları ile tazmin talebinde bulunamayacağını, teminat mektubu asılları muhataba ulaşmadığından müvekkili banka ile davacı arasında garanti sözleşmesi kurulmadığını, davalı Selahattin'den aldığı teminat mektuplarının sıhhatini araştırmayan davacının iddia ettiği zararının doğmasına kendi kusuru ile sebep olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın davacı muhataba yönelik olarak teminat mektubu düzenlediği hususunun çekişmesiz olduğu, Adli Tıp Kurumu raporu ile teminat mektuplarının asıllarının davalı banka nezdinde bulunduğu, davacının tazmin istemiyle davalı bankaya ibraz ettiği belgelerin bu teminat mektuplarının fotokopisi olduğunun saptandığı, davalı bankanın teminat mektuplarını "muhatap davacıya iletilmek üzere" lehdar davalı Selahattin'e teslim ettiği, davacı muhataba da teyit yazıları göndererek kendisine yönelik teminat mektuplarını düzenlediğini bildirdiği,

davalı bankanın düzenlediği teyit yazıları taraflar arasında bir garanti sözleşmesi bulunduğunu ispatladığından davalı bankanın dava konusu teminat mektuplarından doğan riski tasfiye etmek için davacının rızasını da alması gerekeceği, davalı bankanın dava konusu teminat mektuplarının davalı Selahattin tarafından iadesi üzerine davacının rızasını almadan tasfiye etmesi nedeniyle davacının zararını tazminle yükümlü olduğu, temel borç ilişkisine ve bu borç ilişkisinde S..

Ö..'a yüklenen edimlerin bu davalı tarafından yerine getirilip getirilmediğinin dosya kapsamına göre ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı S.. Ö.. yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın ıslah edilmiş hali ile kabulü ile 115.000,00 TL'nin faizi ile birlikte davalı banka ve şubesinden tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka ve O. Şube vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Banka ve O. Şube vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.