Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/6699 K.2014/10652

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/12/2012 gün ve 2012/34-2012/457 sayılı kararı onayan Daire’nin 06/01/2014 gün ve 2013/10635-2014/40 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, mobilya satım işiyle uğraşan müvekkilinin davalı banka ile imzaladığı ..... Ödemeler Sözleşmesi kapsamında bir adet POS cihazı teslim aldığını, 30.06.2002 tarihinde bu cihaz aracılığıyla yapılan 21.000,00 TL satış bedelinin komisyon tenzil edildikten ve 20.580,00 TL’nin müvekkil alacağı olarak kaydedildikten sonra işlemin usulsüzlüğü iddiasıyla ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 20.580,00 TL’nin 30.06.2002 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu işlemlerin iki adet yabancı bankaca verilmiş sahte kredi kartı kullanılarak yapıldığını, davacı üye iş yerinin POS işlemleri için öngörülen ve sözleşmeyle belirlenen yükümlülüklerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu gerçekleşen 21.000,00 TL'lik satışların işlem tarihlerinin 30.06.2002 olduğu, chargeback süresinin işlemin takas tarihinden itibaren 540 gün olarak kararlaştırıldığı ve 23.12.2003 tarihinde chargeback süresinin dolduğu, paranın henüz iade edilmediği gerekçesiyle 20.580,00 TL'nin chargebeck süresinin dolduğu 23.12.2003 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 06.01.2014 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.