Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/6751 K.2014/12106

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/10/2013 tarih ve 2012/226-2013/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “M.. BOZA” markasının müvekkilinin babası tarafından 32. sınıfta 2000/156.. no ile tescillendiğini, 26.7.2007 tarihli devir talebi ile markanın M.. Boza Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ne devredildiğini, markanın M.. ailesinin 1989 tarihinden beri aralıksız olarak kullandığı işaret olduğunu, işbu marka ile satış ve dağıtım yapıldığını, M... Boza Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti.'nin markayı yenilememesi üzerine müvekkili tarafından markanın tekrar devralınması yoluna gidilmediğini, yenileme süresi dolan markaya 2011/17918 no ile yeniden başvuru yapıldığını, davalı tarafından başvurunun T.. T.. A.. Alkollü İçkiler San. ve Tic.

A.Ş. adına 2004 0... no ile tescilli “M..” markası mesnet gösterilerek 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca reddine karar verildiğini, markaların benzer olmadığını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline ve müvekkili adına yapılmış olan marka başvurusunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TPE YİDK'in kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, başvurunun "BOZA" ilavesi alması ve "M..

BOZA" kelimesinden oluşması nedeniyle, önceki marka olan "M.." sözcüğünden ortalama tüketici algısı itibariyle okunuş, anlam, görünüş ve genel izlenim bakımından hemen hemen aynı gibi algılanmaktan yeterince uzak olduğu gibi, başvurunun sadece 32. sınıftaki "boza" emtiasını içerdiği, önceki markanın ise 32. sınıftaki "sebze ve meyve suları, konsantreleri ve özleri; meyvelerden elde edilen toz ve granül halde içecekler, şıra, şalgam suyu, domates suyu" emtiasını içerdiği, bu emtianın aynı olmadığı,

ayrıca ortalama tüketicilerin, karşıladıkları ihtiyaç, satış yerleri, ikame olasılıkları itibariyle de aynı tür mallardan kabul edilemeyeceği, zira "boza" içeceğinin mevsimsel, belirli bir özel tüketicisi olduğu, dolayısıyla mallar yönünden de aynı veya aynı tür olma koşulunun ve KHK 7/1-b şartlarının mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, TPE YİDK'nın 2012-M-2103 sayılı kararının iptaline, zamansız talep edilen ve bir dizi idari işlem yapılmasını gerektiren başvurunun tesciline yönelik fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TPE YİDK kararının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda kararın iptali yönünde hüküm kurulmuştur.

Ancak, dava konusu başvuruya ilişkin marka ile redde mesnet marka “MERCAN” ibaresinden oluşan kelime markaları olup, markaların yazım karakterlerinin farklı olması ve yine başvuru konusu markanın aynı zamanda “BOZA” kelimesini içermesi uyuşmazlık konusu markaların 556 sayılı KHK'nın 7/1-b bendi anlamında ayırt edilemeyecek ölçüde benzer olmadıkları sonucunu doğurmaz.

Bu itibarla, mahkemece başvuru konusu marka ile redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek ölçüde benzer oldukları ve TPE YİDK kararının yerinde olduğu göz önünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü yönünde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.