Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/6957 K.2014/13759

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2013 tarih ve 2013/7-2013/238 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S.B.tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2011/00084-7 sıra numaralı tasarım tescili için başvuruda bulunduğunu, başvuruya müvekkilinin 2006/03104-1, 2006/05004-2 ve 200901869-1 sıra numaralı tasarımlar ve 183485, 2005 39922 sayılı markalara dayanarak itirazda bulunduğunu, ancak itirazın reddedildiğini, davalı şirketin TMK m.2 anlamında kötüniyetli olduğunu, FENERBAHÇE isminin tanınmış marka olduğunu, farklı ürün ve sınıflarda tescilli olduğunu, davacı adına tescilli marka ve endüstriyel tasarım belgelerinin bir kısmında da futbolcu ve top figürlerinin olduğunu,

bunların dava konusu başvuru tarihinden önceki tarihli olduğunu ve davalı başvurusundaki yenilik unsurunu ortadan kaldırdığını, dava konusu başvurunun yeni ve ayırt edici olmadığını belirterek, TPE YİDK’nın 2012-T-354 sayılı kararının 7 sıra numaralı tasarım bakımından iptaline, tasarım tescil edilmişse hükümsüzlüğüne ve sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu tasarımda söz konusu renklerin kullanımının davacı tekelinde olmadığını, davacının öncelikli kullanım hakkı bulunmadığını, davalının tasarımının özgün olduğu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, dava konusu tasarımlarda davacıya ait herhangi bir logo, slogan ya da üç büyükleri çağrıştıracak bir öğe kullanılmadığını, dava konusu tasarımlar ile davacı ambleminin benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı desen tasarımının sarı lacivert renkler dışında davacı tasarım ve markalarındaki ibare, logo ve özelikle klasik çubuklu formasıyla bir bağlantı yapılmasına imkan verebilecek benzerlik taşımadığı, davalı tasarımının itiraza mesnet ve harcıalem tasarımlar ve marka görselleri karşısında yeni ve ayırt edici olduğu, bu yönüyle YİDK kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı,

tasarım başvurusuna konu desenin sarı/lacivert renkler kullanılması dışında, davacı spor klübü ile özdeşleşmiş marka ve fiili kullanımlardan tamamen farklılaştığı, dolayısıyla davacı tanınmış markasının ününden haksız yararlanması, tanımışlığı ve itibarına zarar vermesi, haksız rekabet yaratması koşullarının da gerçekleşmeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu başvurunun kıyaslanan davacı tasarımlarına nazaran ayırt edicilik vasfına sahip bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı aynı zamanda uyuşmazlık konusu başvurunun, tescilli marka hakkına benzer ve tecavüz oluşturduğundan bahisle de başvuruya itirazın reddine ilişkin TPE YİDK kararının iptaline ve tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişilerce düzenlenen raporda, renklerin kimsenin tekelinde olamayacağından bahisle dava konusu başvurunun davacı adına tescilli marka ile iltibas oluşturmayacağı görüşü açıklanmışsa da, davacı adına tescilli 2005/39922 sayılı ''FENERBAHÇE+şekil'' markası giysi ürünlerini de kapsamakta olup, sarı-lacivert çizgili desenlerden oluşmaktadır.

Dava konusu davalı tasarımının da, sarı-lacivert çizgili renklerle birlikte futbol topu ve futbolcu figüründen oluşan bir bütün halinde dikkate alındığında, söz konusu tasarımın spor giysiler üzerinde kullanımı halinde davacı futbol klübünün tescilli markasını çağrıştırma yoluyla iltibas tehlikesine yol açacağı halde, mahkemece bu husus dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.