Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/7194 K.2014/12455

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.04.2013 tarih ve 2013/12-2013/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı I.. Bank A.Ş. vekili, fer'i müdahil T.. T.. vekili ve Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurları tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Y.. Bank A.Ş. Eskişehir Şubesi'ne giderek vadeli hesap açtıran müvekkiline, bu paranın gerekirse Kıbrıs'ta bulunan şubelerinde değerlendirileceği, bu nedenle yüksek faiz uygulanacağı ifade edilerek hesap tarihi itibariyle banka cüzdanı verilmediğini, daha sonra Y.. Bank A.Ş. cüzdanına renk ve fiziki durumu itibariyle benzer cüzdanların verildiğini, anılan bankaya el konulduktan sonra cüzdanlar üzerinde Y.. S.. Off Shore Ltd.

Şti. ibaresinin bulunduğunun anlaşıldığını, Y..Bank A.Ş. tarafından paravan bir banka kurularak off shore hesabında gözüken paraların Kıbrıs'a gönderilmeden kendi hesaplarında toplandığını ve buradan B.. Holding bünyesinde kredi olarak dağıtıldığını, banka görevlilerinin normal hesapları dahi mudilerin bilgileri dışında off shore gönderme işlemi yaparak onları zarar uğrattığını, Y.. A.Ş. O..

Bank'a katıldığından, davalı bankanın da sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek, 5.446,36 TL'nin 16.09.1999 tarihinden itibaren hesaplanacak yıllık % 88 faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar A.. B.. ve B.. Holding A.Ş. vekili, husumetten ve esastan davanın reddini savunmuştur. Davalı banka vekili, müvekkili bankanın, davacının talimatlarına istinaden Y.. S.. O.. Shore Bank Ltd. hesabına havale ederek bu banka nezdinde davacı adına hesap açılmasına aracılık ettiğini savunarak, husumet yönünden ve esastan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı A.. B.. ve Y.. A.Ş'nin bir kısım yöneticilerinin bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırma eylemine giriştikleri ve toplanan paraları B.. Holding A.Ş. bünyesindeki şirketlere ucuz kredi olarak aktardıkları, o..s.. bankasının paravan bir şirket olarak davalı A..

B.. tarafından yakınlarına kurdurulduğu, davacının alacağını dava dışı o.. s.. şirketinden tahsil edemeyeceği anlaşılmış olup, taraflar arasında akdi ilişki de bulunmadığından sorumluluğun BK'nın 49, 66. ve TTK'nın 336. maddelerine göre ortaya çıkması nedeniyle davacının mevduatının bankada olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile toplam 5.446,36 TL'nin 2.396,36 TL'sine 16.09.1999'dan 23.12.1999 tarihine kadar %88 oranında mevduat faizi.

2.300 TL'sine 06.10.1999 tarihinden 12.01.2000 tarihine kadar %88 mevduat faizi. 750 TL'sine 17.11.1999 tarihinden 23.02.2000 tarihine kadar %88 oranında mevduat faizi; bu tarihten itibaren ise 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesi'ne göre değişken avans faizi yürütülerek davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı I.. Bank A.Ş. vekili ile davalı yanında fer'i müdahil T.. T.. vekili ve Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurları temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı I.. Bank A.Ş. ve feri müdahil T.. T.. vekilinin (2) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, davalı I.. Bank A.Ş'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan Y.. A.Ş'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın o..s.. bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Y.. A.Ş'nin T.. T.. tarafından devir alındıktan sonra en son I.. Bank A.Ş'ye devredildiği, bu durumda F.. Bankası iken I.. Bank A.Ş'ye devredilen Y.. A.Ş'nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan I.. Bank A.Ş'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan harçtan sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, davacı ile parasının iradesi dışında havale edildiği dava dışı off-shore bankası arasında bir akdi ilişki olmayıp davacı da davasını, davalı Banka çalışanları tarafından iradesi fesada uğratılarak parasının o..-s.. bankasına havale edildiği iddiasına dayandırmış, mahkemece de davacının bu iddiasının doğru olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Bu durumda somut uyuşmazlıkta, davacının parasının davalı Banka'nın haksız fiili sonucu hakimiyetinden çıktığı havale tarihi itibariyle davalının temerrüde düştüğü kabul edilmeli ve hükmedilecek alacağa, havale tarihi itibariyle 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun hükümlerine uygun şekilde temerrüt faizi yürütülmelidir. Yoksa davacının parasına havale tarihinden itibaren mevduat faizi, akdi faiz veya kapitalize edilmiş faiz yürütülmesi mümkün değildir.

Bu itibarla hükmedilen alacağa yazılı şekilde faiz işletilmesine karar verilmesi de doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurları'nın temyiz itirazlarına gelince; Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 17.10.2007 tarih ve 2005/120 Esas, 2007/381 Karar sayılı kararı ile davalılardan A.. B..'in iflasına karar verildiği, kararın 14.01.2008 tarihinde kesinleştiği, ikinci alacaklılar toplantısının ise 12.03.2009 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, bu davalı hakkındaki davanın, iflas memurlarına tebligat yapılması suretiyle kayıt kabul davası olarak görülmesi gerekirken, tahsil davası olarak görülmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4-Bozma sebep ve şekline göre Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurları'nın esasa yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.