Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/7443 K.2014/14601

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.12.2013 tarih ve 2012/663-2013/460 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının üniversitenin kampüsündeki panolara ve diğer yerlere sürücü kursunun tanıtımına yönelik afişler astığını, bu afişlerde, davacının izni olmadan üniversitenin isim ve logolarının kullanıldığını, haksız rekabet oluşturup haksız kazanç elde ettiğini, davacının saygınlığına, itibar ve güvenilirliğine zarar verdiğini ileri sürerek, 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu ilanların, davalının firması olan ... Sürücü Kursu'nun reklâmlarını yapsa da, bu ilanların davalı tarafından yaptırılıp asılmadığını, kendi reklam afişlerinde üniversitenin ambleminin yer almadığını, bu afişlerden dolayı, bir kârı olmadığı gibi, davacının da zarara uğramadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı üniversite logosunu taşıyan ve davalının da ortağı bulunduğu dava konusu reklamlara ait broşürlerin davacı üniversite kampüsüne davalı tarafça asıldığı ve davacı tarafa manevi olarak zarar verdiği gerekçesiyle, açılan davanın kısmen kabulü ile 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, dava dilekçesinde faiz talep edilmediğinden bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında yer alan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak davanın kısmen reddi nedeniyle davalı yararına AAÜT’nin 10/2. maddesi dikkate alınmaksızın vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemişse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.