Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/7481 K.2014/12613

Taraflar arasında görülen davada ... 32. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/11/2011 gün ve 2011/30-2011/112 sayılı kararı bozan Daire’nin 25.12.2013 gün ve 2012/17272 - 2013/23503 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada, müvekkilleri ... ve ...'a ait davalı banka nezdindeki müşterek hesapta bulunan 147.000 Euro'nun, banka çalışanı dava dışı ... tarafından zimmete geçirildiğini ileri sürerek, asıl davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 Euro'nun 10.01.2000 tarihinden itibaren işleyecek Euro için devlet bankalarınca uygulanan en yüksek 1 yıl vadeli mevduat faizi ile birlikte aynen ya da tahsil günündeki TL karşılığının tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini 73.500 Euro'ya yükseltmiş;

birleşen davada ise fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 73.500 Euro'nun 10/01/2000 tarihinden itibaren işleyecek Euro için devlet bankalarınca uygulanan en yüksek 1 yıllık vadeli mevduat faizi ile birlikte aynen ya da fiili tahsil günündeki TL karşılığının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, asıl ve birleşen davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, birleşen dava yönünden hüküm kurulmaksızın asıl davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekili ile birleşen davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.