Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/7493 K.2014/10451

İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.01.2014 tarih ve 2014/1-2014/1 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler elektronik ortamda okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, aleyhine ihtiyati haciz istenen şirketin çeke dayalı borç bedelini ödemediğini ve mal kaçırma tehlikesi bulunduğunu ileri sürerek, aleyhine ihtiyati haciz istenenin taşınır, taşınmaz mallarıyla üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarına ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kambiyo senedi niteliğindeki çekler bakımından muhatap bankanın bulunduğu yer mahkemesinin, borçlunun yerleşim yeri mahkemesinin ve keşide yerindeki mahkemenin yetkili bulunduğu, başvuru dilekçesinde aleyhine ihtiyati haciz istenenin birden fazla adresinin bildirildiği, her ne kadar iki adresin İstanbul ilinde olduğu yazılı ise de İstanbul Ticaret Odası'nın internet sitesinden yapılan sorgulama neticesinde, davalı borçlunun İstanbul'da bir kaydının bulunmadığı, borçlunun yerleşim yeri mahkemesinin ve keşide yerinin Şanlıurfa olduğu, mahkemenin işbu uyuşmazlıktan doğacak asıl davaya bakmaya yetkili ve görevli olmadığı gerekçesiyle; mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Talep, çeke dayalı ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, kamu düzenine ilişkin kesin yetki halleri dışında mahkeme yetkili olup olmadığını re'sen nazara alamaz. Ancak, ihtiyati haciz kararına itiraz sebepleri İcra İflas Kanunu'nun 265. maddesinde düzenlenmiş olup, mahkemenin yetkisine itiraz da ihtiyati haciz kararına itiraz sebepleri arasında gösterilmiştir. Bu nedenle mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmadığı gibi kabul şekline göre de, mahkemece ihtiyati haciz talebinin kabulüne ya da reddine karar verilmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.