Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/788 K.2014/7174

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2011 gün ve 2009/145-2011/575 sayılı kararı onayan Daire’nin 22/10/2013 gün ve 2012/2042-2013/18453 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ... ile ...'ün çocukları, diğer müvekkillerinin kardeşi ... Gül'ün davalı şirketin işleten, davalı ...'nın sürücüsü bulunduğu araçla okuluna giderken davalı ...'ın işleten ve sürücüsü bulunduğu araçla kazaya karışması sonucu öldüğünü, davalı ... şirketinin her iki aracın trafik sigortacısı ve davalı şirkete ait aracın zorunlu ferdi koltuk sigortacısı bulunduğunu, müvekkillerinin maddi ve manevi zararlarının doğduğunu ileri sürerek, her bir müvekkili için ayrı ayrı 20.000 TL manevi ve şimdilik 5.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, maddi tazminat istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... şirketi dışındaki davalılar vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 22.10.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı şirket vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, her ne kadar davalı şirket, kazaya karışan araçların maliki ve işleticisi değil ise de anılan davalının taşıyıcı olduğunun tüm dosya kapsamından anlaşılmasına göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.