Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/7934 K.2014/11348

İstanbul 35. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/02/2014 tarih ve 2014/79-2014/81 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz istyene banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen banka vekili, müvekkilince B. Petrol Ürünleri Gıda Ltd.Şti’ne kullandırılan ticari kredi için borçlu C.. A..’ın müteselsil kefil olduğunu, borç kat edilip asıl borçlu ve kefile ihtar gönderilmesine rağmen borcun ödenmediğini, alacağın rehinle temin edilmiş de olmadığını ileri sürerek,305.666,94 TL için ihtiyati haciz kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, TBK hükümlerinin yürürlüğe girmesinden sonra, alacaklı tarafça 31/01/2014 tarihli ihtarla borçlu ve mütselsil kefile aynı ihtarname ile birlikte başvurulduğu, TBK’nın 586/1.maddesi ikinci cümlesinde müteselsil kefile müracaat için borçlunun ifada gecikmesi ve asıl borçluya gönderilen ihtarın sonuçsuz kalmış olması gerektiğinin öngörüldüğü, borçlunun açıkça ödeme güçlüğü içinde olduğuna dair delil de bulunmadığı,

TBK’nın 390. maddesi hükmü uyarınca hesabın kat edilmesiyle birlikte borcun muaccel hale geleceğine dair hüküm bakımından artık anılan yasa hükümleri kapsamında kefil açısından muacceliyet şartının önce borçluya ihtarda bulunulması şartına bağlı kılındığı, TBK’nın 586/1.maddesinde yer alan yasal düzenlemeye aykırı tanzim edilen borçlu ve kefile birlikte tebliğe çıkartılan ihtarın kefil bakımından sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle müteselsil kefil C..

A.. yönünden ihtiyati haciz talebinin reddine, asıl borçlu B. Petrol Ürünleri Ltd. Şti. yönünden ihtiyati haciz talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen banka vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkindir. Alacaklı banka tarafından hesap kat edilerek asıl borçlu ve müşterek borçlu müteselsil kefil hakkında ihtiyati haciz kararı talep edilmiş, mahkemece, asıl borçluya ilişkin talep kabul edilirken, müşterek borçlu müteselsil kefil ile ilgili talebin reddine karar verilmiştir.

TBK'nın 586/1. maddesi hükmüne göre, müteselsil kefillere başvurulabilmesinin koşulu asıl borçlunun ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması olup, dosya içeriğinden bankanın hesabı kat ettikten sonra asıl borçlu ve mütesselsil kefile alacağının ödenmesini isteyen ihtar gönderdiği, söz konusu kat ihtarının asıl borçluya ve kefile 04.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Borçlu ifada geciktiğine ve alacaklı tarafça gönderilen ihtara rağmen borçlu tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığı iddia edildiğine göre, TBK'nın 586/1. maddesi hükmü uyarınca müşterek borçlu müteselsil kefil yönünden de talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kefil yönünden talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.