Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/7981 K.2014/14779

Taraflar arasında görülen davada İzmir (Kapatılan) 10. Asliye Ticare Mahkemesi’nce verilen 27/02/2014 tarih ve 2013/211-2014/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadaki hesabına 01/01/1993 tarihinde Alman Emeklilik Sigorta Kurumu tarafından toplam 35.488,79 Alman Markı emeklilik parası yatırıldığını, müvekkilinin bilgisi olmadığı için bugüne kadar bu paranın çekilmediğini, daha sonra Alman Emeklilik Sigorta Kurumu tarafından resmi yazı ile paranın bankadan çekilmediği ve sigorta paralarının kuruma iade edilmediği bilgisinin müvekkiline iletildiği, bunun üzerine davalı banka şubesine başvurulduğunda anılan paranın çekildiğinin beyan edildiğini, ancak bu paranın müvekkili tarafından çekilmediğini ileri sürerek, toplam 35.488,79 Alman Markı'nın bankaya yatırıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddia ettiği hesap numarasının M. T.'a ait olduğunu, davacının 30100-3136-9 numaralı hesabına 28/03/1994 tarihinde 34.488,00 DM para yatırıldığını, bu tutarın 05/04/1994 tarihinde 1.100,00 DM, 02/05/1994 tarihinde 34.470,00 DM olarak çekildiğini, para çekilme işlemine ait evrakların 10 yıllık zaman aşımını doldurduğundan bankaca imha edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı adına Alman Emeklilik Sigorta Kurumu tarafından gönderilen 35.488,79 DM'nin 28/03/1994 tarihinde davacı hesabına geçtiği, davalı banka tarafından 05/04/1994 tarihinde 1.100,00 DM, 02/05/1994 tarihinde 34.470,00 DM ödeme yapıldığı, davacı hesabından yapılan ödemelere ilişkin imzasını havi ödeme fişlerinin 10 yıllık zaman aşımına uğraması nedeniyle imha edilmesi nedeni ile ödeme işlemleri ile ilgili evrak üzerinde inceleme yapılmasının mümkün olmadığı, davalı bankanın bilgisayar kayıtlarında ödemenin davacıya yapıldığının belirtildiği, davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yurt dışından gönderilen ve mevduat hesabına geçen paranın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, mahkemece ispat külfeti davacıya yüklenmiş ise de, davalının ikrarına ve kayıtlarına göre dava konusu para davacının hesabına Alman makamları tarafından gönderilmiştir. Mahkemece tercümesi yaptırılan belgede paranın dava dışı M.T. hesabına gönderildiği yazılı ise de, dava konusu paranın M. T.'ın hesabına değil davacının hesabına geçtiğini davalı kabul etmiştir. Bu durumda, bu paranın davacıya ödendiğinin ispat külfeti davalıda olup, mahkemece ispat külfeti ters çevrilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.