Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/8147 K.2014/15384

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.05.2010 tarih ve 2008/426-2010/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ...'nun müvekkili nezdinde bulunan hesabındaki paranın davalıya, bu kişinin damadı olması ve vekaletname getirme vaadinde bulunması nedeniyle ödendiğini, bilahare ...'nun hesabında bulunan mevduatın tahsili için dava açarak müvekkilinden tahsil ettiğini, müvekkili tarafından iyi niyetle yapılan bu ödemenin davalıdan tahsilinin gerektiğini ileri sürerek 12.510 Euro'nun ve 1.290,57 TL yargılama giderinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı bankanın 15/06/2007 tarihinde 10.246 DEM karşılığı 12.520,10 Euro ve 1.290,57 TL yargılama gideri ödemesi yaptığı, ancak bu ödemenin devlet bankalarının bildirmiş olduğu en yüksek faiz oranlarındaki farklılık ve her faiz oranını 1 yıl süreli kabul ile bileşik faiz uygulaması şeklinde hesaplayarak belirlemesi sebebiyle fazla hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 9.101,68 Euro'nun 15/06/2007 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca faizi ile 1.290,57 TL'nin de 15/06/2007'den itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.