KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/84 E., 2014/2446 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2014
Karar Metni
409 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/09/2012 gün ve 2011/272-2012/508 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.10.2013 gün ve 2013/945 - 2013/18220 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın 2003 yılından beri müşterisi olduğunu, 2007 yılı Mayıs ayında pancar paralarının ödenmesini müteakip pancar ödemelerinden eline geçen para ile 142.500 USD alarak bunun 62.500 USD’sini vadesiz hesabına geriye kalan 80.000 USD’sini de 30.07.2007 tarihi vade olmak şartıyla hesabına yatırması için davalı banka çalışanı ...’e teslim ettiğini, bütün bu işlemleri davalı banka şubesi içerisinde ... aracılığıyla gerçekleştirdiğini, vade tarihi olan 30.07.2007 tarihinde parasını çekmek üzere davalı bankaya geldiğinde hesabında herhangi bir bakiye olmadığını,
...'e teslim edilen paranın hesabına hiç geçirilmediğini ve anılan banka çalışanının bir takım usulsüz işlemler yaparak ortadan kaybolduğunu öğrendiğini, banka çalışanı ...'in zimmet suçundan mahkumiyetine karar verildiğini, davalı bankanın Borçlar Kanunu 55, 99/2 ve 100. maddeleri ile 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu gereğince müvekkilinin uğradığı zarardan dolayı sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 15.000,00 TL’nin 30.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari (avans) faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş ve dava etmiş, ıslahla talebini 185.335,50 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davacının alacağını yazılı delil ile ispat etmesi gerektiğini, davacının bankaya değil banka çalışanı ...'in şahsına özel bir güven duyduğunu, aralarında özel bir arkadaşlık ilişkisinin bulunduğunu, müvekkili bankanın kusuru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı banka çalışanı ...'in davacıdan hesabına yatırılmak üzere banka ortamında aldığı parayı haksız ve hileli davranışlarla zimmetine geçirerek davacıyı 142.500 USD zarara uğrattığı, davalı bankanın ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 185.335,50 TL’nin 30.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 11.10.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.
Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/84, K. 2014/2446, 13 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama