Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/8612 K.2014/14024

Taraflar arasında görülen davada en 29/11/2012 gün ve 2008/645-2012/621 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.01.2014 gün ve 2013/4621 - 2014/168 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinden maaş alanların davalı nezdinde bulunan vadesiz mevduat hesaplarında bulunan paraların, taraflar arasındaki protokol hükümleri uyarınca müvekkiline zamanında bildirilmeyerek hak sahiplerinin aylık hesaplarında toplam 353.346.285.578 TL’nın haksız yere bekletilmesi sonucunda 212.007.771.347 TL faizin asıl alacağa dönüştüğünü ileri sürerek, müvekkilinden maaş alanların hesaplarının, yine müvekkilinin hesaplarına aktarıldığı tarihten itibaren 212.007.771.347 TL'nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davacı bankanın bekleme faizi olarak 66.054,20 TL alacağı olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 66.054,20 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 07.01.2014 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.