Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/8802 K.2014/16081

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.09.2012 tarih ve 2009/415-2012/438 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankada 2008 yılından bu yana mevduat sahibi olan müvekkilinin toplam 50.000,00 TL tutarındaki mevduatının her ay faizini aldığını, bu durumun 2009 yılının 10.ayına kadar devam ettiğini, bankaya giden müvekkilinin kendisiyle her zaman ilgilenen banka çalışanı davalı ...'in zimmetine para geçirdiğini öğrendiğini, yapılan incelemede müvekkiline ait paranın 09.03.2009 tarihinde çekildiğinin belirlendiğini, mevduatının müvekkiline ödenmediğini belirterek 50.000,00 TL'nin davalı bankaya yatırılma tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacının dava konusu 50.000,00 TL'yi 03.09.2009 tarihinde bankadan çektiğini, yapılan incelemede dekont altındaki imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalı bankada 50.000,00 TL tutarlı mevduat hesabı açtırdığı ve aylık olarak tahakkuk edilen faizleri çekerek hesabını yenilediği, davacının bilgisi dışında 09.03.2009 tarihinde bu paranın 49.997,00TL'sinin davacının imzasını taşıyan dekont ile çekilerek bankanın bir başka müşterisinin hesabına aktarıldığı, hesabın aktarıldığı müşterinin davalı banka çalışanının aile dostu olduğu, davalı banka çalışanının müşterilerin daha önceden boş dekontlara imzalarını almak sureti ile paralarını zimmetine geçirdiğinin teftiş heyeti raporunda belirtildiği,

davacının parasını çekmiş gözüktüğü 09.03.2009 tarihinden sonra dahi davacıya faiz ödenmesine devam edildiğinin banka kayıtları ile sabit olduğu, işlemin davacının bilgisi dışında gerçekleştirildiği, olay sebebiyle her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 50.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren mevduat faiz oranları üzerinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı tarafça davalı nezdinde mevduat hesabında bulunan paranın iadesi istenilmekle taraflar arasındaki mevduat sözleşmesi sona ereceğinden, asıl para alacağının dava tarihinden itibaren mevduat faiziyle tahsili istenemeyecek olup, bu talebin dava dilekçesindeki istemin niteliği itibariyle avans faizi olarak anlaşılması gerekeceğinden mahkemece hükmedilen asıl alacağın avans faizini aşmamak kaydıyla infaz edileceğinin tabi bulunmasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.