Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/8903 K.2014/17521

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) Anadolu 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2013 tarih ve 2013/541-2013/491 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirtte ortak ve aynı zamanda müdür olduğunu, davalının sermaye borcunu tam olarak yerine getirmediği gibi sermaye olarak şirkete devrettiği araç nedeniyle şirketi gereksiz vergi yükümlülüğü altına soktuğunu, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunu, şirkete ait bir aracın kaybolmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, davalının ortaklıktan çıkartılmasına ve ortaklık payının şirkete devrine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının şirket hesaplarını düzgün tutmadığı, elde edilen gelirlerin şirkete girişini yapmadığı, araçların sigortalarını yaptırmaması nedeniyle zarara sebebiyet verdiği, rekabet yasağını ihlal ettiği, ortaklar arasında güven ortamının kalmadığı, davacının şirketteki özvarlık payının 28.869,99 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalının davacı şirketteki hissesi karşılığı 28.869,99 TL dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte ödenmek suretiyle davalının ortaklık payı ödendiğinde davalının davacı şirket ortaklığından çıkartılmasına, davalı payının davacı şirkete devrine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının limited şirket ortaklığından çıkarılması ve ortaklığın payının şirkete devri istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı şirketin özkaynakları hesaplanmış, davalının kabulü ile birlikte şirketin üç ortaklı olduğu gerekçesiyle hesaplanan miktarın 1/3'ünün davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Ancak mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davalının sermaye taahhüdünün 87.000 TL'lik kısmı yerine getirilmemiş olup, davalının davacı şirkete 22.933,50 TL'de borcu bulunmaktadır.

Mahkemece davalının bu borçları üzerinde durulmadan yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi 6762 Sayılı TTK'nın 551. ve 6102 Sayılı TTK'nın 640-641. maddelerinde böyle bir hüküm bulunmadığı halde davalının ortaklıktan çıkartılmasının ayrılma payının ödenmesi koşuluna bağlı tutulması da doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulmasını gerektirmiştir.