Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/9030 K.2014/19416

Taraflar arasında görülen davada Yenice(Çanakkale) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2013 tarih ve 2012/73-2013/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar S.. D.. ve H.. İ.. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 31/12/2008'de devralındığını, devralınan şirketin başlangıçta aynı isimle faaliyete devam ettiğini, sonrasında kollektif olan şirketin limited şirkete dönüştüğünü Biga Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmekte olan işçi alacakları sebebiyle açılmış olan 2010/257 Esas 2011/729 Karar sayılı kararla müvekkili şirketin 60.272,06 TL ödemesine karar verildiğini, aynı dosyadaki bilirkişi raporunda bu miktarın 50.346,68 TL olduğunun rapor edildiğini, müvekkil şirketin uğramış olduğu 50.346,68 TL zararın şirketi devreden eski ortaklar olan davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar S.. D.., H.. İ.. ve A.. G.. cevap dilekçelerinde; davalı M.. A..i ..'ın vefat ettiğini, davacı şirket aleyhine R..

G.. tarafından açılan işçilik alacakları ile ilgili davada dava konusu meblağın bir kısmının kendilerinden talep edildiğini, davanın dayanağı olan Biga Asliye Hukuk Mahkemesi'nde bulunan davanın temyiz edilerek Yargıtay'a gönderildiğini, bu davanın bekletici mesele sayılmasını, davanın 2 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açılmadığını, işyerini devralan şirket türü değiştiği için davacı şirketin aleyhe dava açma hakkı olmadığını, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6/4 maddesi gereğince tüzel kişiliğin birleşme, katılma ya da türünün değişmesiyle sona ermesi halinde birlikte sorumluluk hükümlerinin uygulanmayacağını,

işverenin kollektif şirket olan türü limited şirket olarak değiştiğinden devreden işverene müracaat hakkı kalmadığını, bu nedenle önceki işverene rücu edilmesinin mümkün olmadığını savunarak usul ve esas açısından hukuka aykırı, haksız ve yersiz açılmış davanın reddine karar

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin, davalılardan 31/12/2008 tarihinde devralındığı, yine devir esnasında taraflar arasında düzenlenen 31/12/2008 tarihli Protokol ile davalı gerçek kişilerin kendi dönemleriyle ilgili borç, ceza ve zarardan sorumlu olmayı açıkça kabul ettikleri, Biga Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/257 Esas 2011/729 Karar sayılı ilamı ile iş bu davada davacı olan şirket aleyhine işçi alacağı nedeniyle açılan davanın kabul ile sonuçlandığı,

kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, sözkonusu işçi alacağı davacı şirketin devrinden önceki dönemi de kapsadığından taraflarca imzalanan 31/12/2008 tarihli protokol de dikkate alınarak davacının davasının kabulüne karar vermek gerektiği; ancak davalılardan M.. A.. I.. dava tarihinde sağ olmadığından bu kişiye dava açılamayacağı, ayrıca davalı gerçek kişilerin müteselsil olarak ödemesi gereken miktarda, davacı şirketin işçi R..

G.. ile olan iş akdini haksız feshetmesi nedeniyle 6098 sayılı TBK'nın 52. maddesi gereğince tazminat miktarından takdiren indirime gidilmesi gerektiği, gerekçesiyle davalı M..t A..I.. hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 33.564,00 TL 'nin davalılar S.. D.. ve H.. İ..'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline , fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar S.. D.. ve H.. İ.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hisse devrinden kaynaklanan rücu talebine ilişkindir. Davacı, çalışanı işçinin açtığı dava nedeniyle davacı şirketin ödeyeceği tazminat tutarını hissesini devreden davalılara rücu etmek istemiş, mahkemece de yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak.

Biga Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/257 Esas 2011/729 Karar ve 14/03/2013 kesinleşme tarihli ilamı ile davacı şirket aleyhine dava dışı işçiye 60.272,06 TL tazminat ödenmesine karar verilmiş ise de, davacı bu tazminatı işçisine ödediğini iddia etmediği gibi buna dair herhangi bir delil de ibraz etmemiştir.

Bu durumda, mahkemece davacının ödeme yapıp yapmadığı, davalılara rücu etme koşulunun oluşup oluşmadığı, aksi takdirde de işbu davanın erken açılan bir dava olup olmadığı hususları üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.