Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/9129 K.2015/8818

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2013 tarih ve 2012/195-2013/386 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/04/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. M.. S.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davacı şirketi davalılardan devraldıklarını, dava dışı şirket çalışanı A. Ö.'ın işçilik alacağına ilişkin açmış olduğu dava sonrası haciz baskısı altında (alacağı A. Ö.'dan temlik alan M. A.a) ödeme yapmak zorunda kaldıklarını, davalıların işçi alacağının 58.691,18 TL'den sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik bu meblağın temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, şirket çalışanı A. Ö.'ın işçi alacağından davacı şirketin sorumlu olduğunu, davalıların borçtan sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava dışı şirket çalışanı A.Ö.'ın davalıların işveren oldukları 10/09/2005-20/11/2008 tarihleri arasında adı geçen işçinin 33.602,45 TL işçi alacağı, 19.624,40 TL fazla mesai ücreti ve 501,00 TL asgari geçim indiriminden sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı şirketteki hisselerini devreden dava dışı şahıslar ile davalılar arasında akdedilen 20/11/2008 tarihli hisse devir sözleşmesinin 3. maddesi gözetildiğinde davacı şirket lehine tam üçüncü kişi yararına sözleşme niteliğinde bulunmasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.