Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/933 K.2014/19832

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/07/2013 tarih ve 2008/481-2013/178 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/12/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı-karşı davalı vekili Av. B...., davalı-karşı davacı vekili Av. .... ve ihbar olunanlardan ....Sigorta ve Reasürans Brokerliği A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya taşıma hizmeti verdiğini, yurt dışına yönelik olarak yapılan taşımalara konu emtianın alıcılarına teslim edildiğini, düzenlenen navlun faturalarından bir kısmının ödenmediğini, tahsili için yapılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taleplerin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davasında da davacının hasarlı taşımaları olduğunu, bir kısım emtianın iade edildiğini, bir kısmında reklamasyon uygulandığını, davacıya fazladan ödeme yapıldığını, müvekkilinin zarara uğratıldığını ileri sürerek, hasarlı emtia bedeli 41.280.92 Sterlinin, 10.907.95 TL fazladan ödenen navlun bedelinin, 17.020 TL başka icra dosyasına ödenen tutar ile 3.150.00 TL gümrük ve komisyon giderinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Karşı davanın davalısı vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, davanın esastan da reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında taşıma sözleşmesi bulunduğu, asıl davada itirazın iptaline konu olan navlun faturalarının ait olduğu taşımalar ile davalı-karşı davacının karşı dava konusu ettiği ve malların hasar gördüğünü iddia ettiği taşımalar birbirinden farklı olduğu, davacı-karşı davalı kayıtları, fatura içerikleri, taşımalara ait belgeler ve davalı-karşı davacının ödemeleri esas alındığında davacı-karşı davalının 10.826,02 TL alacaklı olduğu, takipten önce temerrüt ihtarı gönderildiği, işlemiş faiz alacağının bulunduğu, alacağın faturaya dayandığı, likit olduğu,

uyuşmazlığa CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanacağı, anılan Konvansiyonun 32/1. maddesinde zamanaşımının düzenlendiği, kısmi hasar sözkonusu olduğu, alıcıya teslim tarihi olan 13.09.2007 gününden zamanaşımı süresinin başlayacağı, karşı dava tarihinin 03.12.2008 tarihi bulunduğu, öncesinde 19.09.2008 tarihinde icra takibi yaptığı, gerek takip ve gerekse karşı dava tarihi esas alındığında 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu,

hasarda ağır kusur ve kast bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, davalı-k.davacının icra dosyasına vaki itirazının kısmen iptaline, 10.826,02 TL asıl alacak ile ( 25.078,98 TL'nin temerrüt tarihinden takip tarihine kadar olan ) 964,68 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam TL'sinin asıl alacak kısmına takip tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi için takibin devamına, %40 oranında icra inkar tazminatının tahsiline, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, asıl davada davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına ve davalı-karşı davacı kendisini vekille temsil ettirmesine rağmen yararına hüküm tarihinde geçerli AAÜT uyarınca 213.30 TL vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bu nedenle kararın bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.