Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/9414 K.2014/11716

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/05/2012 tarih ve 2011/96-2012/82 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı I. Bank A.Ş. vekili ve borcu üstlenen TMSF vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.02.2014 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. İ.. A.. ile davalılardan I. Bank A.Ş. vekili Av. E. I. ve borcu üstlenen TMSF vekili Av. C. K. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılardan A.. K.. ve Ö.. K.. tarafından 05/11/1999 tarihinde 50.000,00 TL meblağlı %78 faiz oranlı ve 29/12/1999 vadeli müşterek off shore hesabı açıldığını, davacılardan A.. K.., Ö.. K.. ve İ..

K.. tarafından ise 09/11/1999 tarihinde 102.120,00 USD meblağlı %25 faiz oranlı ve 29/12/1999 vadeli off-shore hesabı açıldığını, müvekkiller parasını çekmek istediğinde paranın off-shore bankasına havale edildiğinin söylendiğini, kendilerinin bu yönde talimatının olmadığını ileri sürerek,

05/11/1999 tarihinde 29/12/2000 vadeli olarak %78 faizle yatırılan 50.000,00 TL'nin vade tarihindeki faizli karşılığı olan 55.840,00 TL'nin 29/12/2000 tarihinden itibaren fiilen tahsil tarihine kadar 3095 sayılı Kanun'un 2/2 maddesi gereğince işleyecek reeskont faizi ile 09/11/1999 tarihinde 29/12/1999 vadeli olarak %25 faizle yatırılan 102.120,00 USD'nin vade tarihindeki faizli karşılığı olan 102.855 USD'nin o tarihteki TL karşılığı olan 55.706,00 TL'nin vade tarihi olan 29/12/1999 tarihinden fiilen tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 2/2 gereğince işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile kıyı bankasının ayrı tüzel kişilikler olduğunu, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, hesap cüzdanına karşı çıkmadığını, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı İ..

K..'in davalı banka nezdinde diğer davacılarla birlikte gerek döviz (USD) gerekse (TL) cinsinden müşterek tasarruf mevduat hesabı bulunduğunun kanıtlanamadığı, diğer davacıların davalı bankada anılan hesaplarının bulunduğu, yatırılan paranın dava dışı off shore şirketine havale edildiği, bu havalenin davalının kendine çıkar sağlamak amaçlı olduğu, paranın kıyı bankasına aktarılmadığı gerekçesiyle davanın davacı İ.. K.. yönünden aktif husumet yönünden reddine, davacılar A..

K.., Ö.. K.. yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 50.221,82 TL'sine 05/11/1999 tarihinden itibaren, 50,000,00 TL'sine 09/11/1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmak suretiyle toplam 100,222,82 TL alacağın faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsil tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir

Kararı, davalı I. Banka AŞ ve borcu üstlenen TMSF vekili temyiz etmiştir.

Davacılar vekilinin talebi üzerine mahkemece 15/06/2012 tarihinde hükmün “50.222,82 TL'sine 09/11/1999 tarihinden itibaren, 50,000,00 TL'sine 05/11/1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmak suretiyle toplam 100.222,82 TL alacağın faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsil tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine," şeklinde TAVZİHİNE karar verilmiştir.

Tavzih kararı, davalı I. Bank A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davacılar vekilinin tavzih dilekçesi üzerine hükmün asıl alacağın faiz başlangıç tarihlerine ilişkin kısmı düzeltilmiştir. Tavzih, bir hükmün müphem olması veya birbirine çelişkili fıkralar içermesi halinde, hükümdeki gerçek anlamın meydana çıkarılması için başvurulan kanun yoludur. Bu kanun yolu, hiçbir zaman hükmün değiştirilmesi veya hükme yeni bir şey eklenmesi yolu olarak kullanılamaz. Somut olayda hükümdeki faiz başlangıç tarihleri tavzih dilekçesi üzerine değiştirilmiştir. O halde, faiz başlangıç tarihlerinin tavzih yoluyla düzeltilmesi doğru görülmemiş, tavzih kararının bozulması gerekmiştir.

2- Asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanması ve davacının zararının parasını Off Shore Bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasına göre davalı I. Bank A.Ş. ve borcu üstlenen TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Ancak davalının davacıya karşı olan sorumluluğunun akdi ilişkiden kaynaklanmamasına göre hüküm altına alınan miktarlara “hesaba yatırıldığı tarihlerden” itibaren temerrüt faizi yürütülmesi gerekmektedir. Mahkemece, davacılar A.. K.. ve Ö.. K.. tarafından yatırılan 50.222,82 TL'nin 09/11/1999 tarihinden itibaren, 50,000,00 TL'nin ise 05/11/1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken faiz başlangıç tarihlerinde hata yapılarak davanın kısmen kabulü ile 50.221,82 TL'nin 05/11/1999 tarihinden itibaren, 50,000,00 TL'nin de 09/11/1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.