Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/9591 K.2014/14340

Taraflar arasında görülen davadae verilen 29/12/2011 gün ve 2008/212-2011/256 sayılı kararı onayan Daire’nin 26/02/2014 gün ve 2012/5790-2014/3618 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin coğrafi, fiziki, siyasi haritalarının lisanslı üreticisi olduğunu, haritaların kapsamında telif koruması altında bulunduğunu, müvekkili ile davalı arasında haritaların kullanımına ilişkin 29/08/2007 tarihinde protokol imzalandığını, bu protokol uyarınca davalının pdf formatında düzenlemek için müvekkiline 5.000 USD doları ödeme yaptığını ve söz konusu atlasları birlikte promosyon olarak dağıtıldığını, ancak davalı tarafından 6-7 Eylül 2008 tarihind birlikte dağıtılan atlasların müvekkilinden izinsiz olarak dağıtıldığını, harita ve kaynak kodlarının izinsiz olarak kullanıldığını, söz konusu kullanım nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını, maddi ve manevi zararının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı ile 2007 yılında iki atlasınpromosyon olarak dağıtılması için sözleşme imzalandığını ve sözleşme gereğince bir kere söz konusu atlasların promosyon olarak dağıtıldığını, daha sonra müvekkilinin 2008 yılında dava dışı ile anlaşarak başka bir harita dağıtımı daha yaptığını, bu haritaları isimli eserler olduğunu, bu eserler için adı geçen firmaya fatura karşılığı bedelinin ödendiğini, bu nedenle müvekkiline husumet düşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacının kendi haritalarının davalının kullanımından önce kamuya sunduğunu tarihi geçerli belge ile kanıtlayamadığı, davalının da hak sahibi olduğunu iddia eden dava dışı firmadan telif bedelini ödeyerek yayınlama hakkını aldığı, . maddesine göre yayınlanmış eser nüshalarında o eserin sahibi olarak adını kullanan kimsenin aksi sabit oluncaya kadar o eserin sahibi sayıldığı, davacının karşı dava açmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.