Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/9610 K.2014/14469

Taraflar arasında görülen davada verilen 27/06/2013 gün ve 2011/112-2013/96 sayılı kararı bozan Daire’nin 03.03.2014 gün ve sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, mobilya sektöründe faaliyet gösteren müvekkiline ait tescilli 2010/05004, 2010/05009 nolu tasarımların davalı tarafından taklit edildiğini, kendi tasarımıymış gibiçnternet adresinde yayınladığını, taklit olarak ürettiği mobilyaları daha ucuz fiyatlarla sattığını, böylece müvekkilinin isminin zedelendiğini ve zarar gördüğünü ileri sürerek tasarıma tecavüzün giderilmesini, 100.000 TL maddi ve manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu üretimle ilgili olarak müvekkili davalının tasarım tescil başvurusu yaptığını, müvekkilinin ürettiği ürünlerin davacı tasarımları ile karşılaştırıldığında, dilekçesinde belirttiği üzere pek çok noktada farklılık arz ettiğini ve istenen tazminatların fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının, davacıya ait tasarımlara belirgin benzer ürün üreterek satma, satışa sunma eyleminin tasarım hakkına tecavüz oluşturduğunun tespiti ile giderilmesine, 10.000 TL maddi tazminatın ve 15.000 TL manevi tazminatın tecavüzün başladığı anlaşılan 21/09/2010’dan işleyen ticari faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.03.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.