Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/9845 K.2014/15899

Taraflar arasında görülen davada 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2013 gün ve 2012/638-2013/312 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/02/2014 gün ve 2013/14176-2014/3372 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ... ve ..., babası, annesi ve kardeşleriyle birlikte davalıya ait trenle 28.07.2007 tarihinde yolcu olarak ...'dan ...ı'na giderken ... İstasyonu'na geldiğinde ...'in tuvalet çıkışı trenin aniden hareketiyle meydana gelen sarsıntı sonucu dengesini kaybedip açık kapıdan düşeceği sırada yanında bulunan kardeşi ...'i kurtarmak için müdahale ettiğini, sonuçta ikisinin birden trenle peron arasındaki boşluğa düştüklerini, kaza sonrası ...'in her iki el parmaklarının kesildiği, ...'in ise kolunun kırıldığını, kaza nedeniyle davalının sorumlu ve kusurlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik toplam 57.400,00 TL maddi ve manevi tazminatın tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini geçici iş göremezlik ve daimi iş göremezlik tazminatı yönünden artırmıştır.

Birleşen davada davacılar vekili, davalı hakkında açtıkları dava esasında fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak ıslah ettikleri tazminat alacaklarının 35.049,45 TL olduğunu, asgari ücretteki artışlar göz önüne alınarak yapılan yeni hesaplamada 14.126,80 TL fark çıktığını belirterek, 14.126,80 TL alacağın kaza tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacılar vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 24.02.2014 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.