Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/10003 K.2015/10058

Taraflar arasında görülen davada Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2014 tarih ve 2014/271-2014/452 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında 05.02.1999 tarihinde Tarımsal Kredilere Mahsus İkraz Sözleşmesi imzalandığını, süresinde ödenmeyen kredi alacağının tahsili için davalı aleyhine takip başlatıldığını, davalı tarafça takipte borca, yetkiye, imzaya itiraz edildiğini, imza incelemesi ile sözleşmedeki imzanın borçluya ait olup olmadığının tespiti gerektiğini ileri sürerek, 4.335,00TL'nin dava tarihinden itibaren ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kredi sözleşmesindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını savunarak, davanın reddini ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, kredi sözleşmesindeki imzanın davalı eli ürünü olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.