Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/10066 K.2015/10055

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2013 tarih ve 2010/408-2013/869 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin Konya 9. İcra Müdürlüğü'nden alacağına mahsuben almış olduğu tekstil mallarını 205.280,00 TL bedelle klasik, yangın, hırsızlık sigorta poliçesi ile sigortalattığını, 02.03.2010 tarihinde çıkan yangın sonucu müvekkilinin mallarının tümünün yanıp kül olduğunu, ayrıca plastik su borularının yangın nedeniyle erimesi sonucu eşyaları su bastığını, hasar nedeniyle 205.280 TL olan hasar bedelinin ödenmesini talep ettiğini, ancak davalı tarafından 122.978,60 TL ödenmiş olduğunu ileri sürerek davanın kabulü ile kalan bakiye 82.302,00 TL'nin yangın tarihi olan 02.03.2010 taarihinden itibaren işleyecek yasal, reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili; yangın sonrası ekspertiz şirketince incelemeler yapıldığını ve rapor düzenlendiğini, menkul mal teslim tutanaklarında belirtilen birim fiyatlarının dikkate alındığını, poliçe ekinde belirtilen keten takım elbise adetinin dikkate alındığını, ayrıca 15.06.20009 tarihli dahili su hasarında zayi olan ve sigortalı tarafından piyasadan temin edildiği beyan edilen ancak alış faturaları ibraz edilemeyen 245 adet elbise ile numune olarak gönderildiği ifade edilen toplam 16 adet elbisenin hasar tespitine dahil edilmediğini, davacının gerçek zararını fazlası ile 03.06.2010 tarihinde 122.978,60 TL hasar tazminatı olarak sigortalısına ödeyerek poliçeden doğan sorumluluğunu tüm sorumluluğunu yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının dava konusu olaydan önce 15.06.2009 tarihinde dahili su basması nedeniyle zarar gören 245 elbise için davalı sigorta şirketi tarafından 30.180 TL'nin davacıya ödendiği, davacı tarafından önce 245 adet elbisenin piyasadan yeniden temin edildiğine dair tevsik edici hiçbir belge ibraz edilmediği, ayrıca davacının her bir gruptan 4 adet giysinin numune olarak davacı yedinde hazır bulunduğu ve zarara uğramadığının kabul edildiği, emtianın hasarın gerçekleştiği anındaki rayiç değerinin tazminat bedeli olduğunu, toplam hasar bedelinin 147.690 TL olduğu,

davalı tarafından ödenen 122.978,60 TL düşüldükten sonra bakiyenin 24.711,40 TL olacağı, zarar görmeyen 16 adet numune elbisenin toplam tazminat tutarı olan 1.140 TL'sinin ve yerine konulmayan 245 adet elbise için önceden ödenmiş olan 30.180 TL'nin bakiye tutardan düşülmesi gerektiği, bu durumda davalının -6.608,60 TL fazla ödeme yapmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.