Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/10081 K.2016/1774

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.10.2014 tarih ve 2012/226-2014/173 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin 16 yaşındaki kızı ...'in 28.02.2012 tarihinde davalı ...'nin yönetiminde davalı ...'ye ait... plakalı okul taşıma servisinin altında kalarak vefat ettiğini, kazada kusurun servis sürücüsüne ait olduğunu ve ...'in kusursuz olduğunu, kazada davalı ...'nın da ihmallerinin bulunduğunu ve öğrenci taşıma belgesi olmadan öğrenci taşındığını, müvekkillerin yaşanan bu haksız fiil sonucu çok büyük üzüntü acı ve keder yaşadıklarını ileri sürerek müvekkilleri ... için 20.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL ve... için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; olayda hatır taşımacılığı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Ceza Mahkemesi tarafından alınan adli tıp raporu gereğince davalı ...'nin asli ve ağır kusurlu olduğu, yaşanılan ölüm neticesinde davacıların üzüntü duyacağının muhakkak olduğu ve manevi tazminatın tarafların sosyal ve ekonomik durumu ile kusur oranları göz önüne alınarak belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL,... için 2.500,00 TL olmak üzere toplam 12.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, taşıma ilişkisinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47. maddesine göre, hâkimin özel durumları göz önünde tutarak hükmedeceği manevi tazminat miktarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu miktar, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirmeli, diğer bir deyişle, tazminat miktarı mevcut durumda elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

22.06.1966 tarihli 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her somut olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri karar yerinde objektif bir biçimde göstermeli ve bu takdir hakkını MK'nın 4. maddesine göre hukuka ve hakkaniyete uygun olarak kullanmalıdır.

Somut olayda kaza nedeniyle davacıların kardeş ve çocuklarını kaybettikleri anlaşılmıştır. Kazaya sebep olan araç sürücüsünün kusurunun ağırlığına, davacıların, murislerinin ölümünden etkilenme derecesine ve olay tarihindeki paranın alım gücüne göre davacılar lehine takdir edilen manevi tazminat miktarı azdır. Açıklanan hususlar ve diğer etkenlerin tümü birlikte değerlendirilerek hakkaniyet ilkesi de dikkate alınıp daha makul oranda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, olay tarihi itibariyle taraflar arasındaki menfaat dengesine uygun düşmeyen miktarda manevi tazminatın takdiri doğru görülmemiş, kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.