Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/10460 K.2016/4679

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.05.2015 tarih ve 2014/66-2015/65 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26.04.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "deşarj ağızlı dişli mekanizması ile çalışan separatör" üreterek pazarladığını ve buna ilişkin faydalı model tescilinin bulunduğunu, davalının müvekkili adına tescilli faydalı model konusu mekanizmayı izinsiz olarak üretip, piyasaya sunduğunu, eyleminin delil tespiti yoluyla kanıtlandığını, davalının eyleminin faydalı modele tecavüz ve haksız rekabet olduğunu ileri sürerek faydalı modele tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, 5.000 TL maddi, 5.000 TL itibar tazminatı ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının 2005/05241 nolu 27/12/2005'den beri korunan "..." başlıklı faydalı modelin sahibi bulunduğu, davalı tarafından fuarda sergilenen makinenin davacı tarafa ait faydalı model belgesi kapsamında bulunduğunun tespit ve bilirkişi raporu ile belirlendiği, davalının bu makinenin satışından elde ettiği kârın 141.568,68 TL olarak hesaplandığı gerekçeleriyle davalının ...

Makinesinin davacıya ait faydalı modelin 1, 2, 3, 4, 6 ve 9 nolu istemlerini kullanmak suretiyle, üretim ve satış eyleminin faydalı modele tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ile durdurulmasına, tecavüzün önlenmesine, 141.568,68 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsil edilerek, davacıya ödenmesine, karar kesinleştiğinde hüküm özetinin ilan edilmesine, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacı adına tescilli faydalı model belgesine davalının tecavüzünün tespit ve meni ile maddi manevi tazminat istemlerine ilişkin olup, davacı maddi tazminat istemini davalının elde etmesi mümkün olan kazanca göre talep etmiştir.

Dosya kapsamında bulunan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının maddi tazminat istemi yönünden yapılan incelemede, davalı şirketin 2011 ila 2013 yılları arası tutulan defterleri incelenmiş, bu defterlerde “...” yazan faturalar incelenmiş ve bu isimdeki faturalara göre davalının elde ettiği kazanç hesap edilmiştir. Davalı bu makineden sadece 1 tane ürettiğini, diğer satılan gübre seperatörlerinin faydalı model belgesine konu buluş ile aynı olmadığını, bilirkişilerin sanki satılan bu makinelerin aynı olduğu varsayımı ile rapor düzenlediğini belirterek rapora itirazda bulunmuştur.

Gerçekten de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlendiği ve davalının da kabulünde olduğu üzere, 2011, 2012 ve 2013 yıllarında davalının “...” adlı üründen 22 adet sattığı anlaşılmaktadır. Ancak, davalının bilirkişi raporuna itirazında da belirttiği üzere, satılan bu seperatörlerin davacının faydalı model başvurusuna konu seperatör ile ayın olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Diğer taraftar satış faturalarındaki fiyatlandırmalardan da bu 22 adet seperatörün birbirinden farklı seperatör oldukları izlenimi uyanmaktadır.

Bu itibarla mahkemece, ispat yükünün de davacıda olduğu gözetilerek, satılan bu separatörlerin davacının faydalı modeli ile aynı veya benzer olup olmadığı yönündeki davalı savunması üzerinde durulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.