Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/10646 K.2016/4711

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/05/2015 tarih ve 2014/375-2015/459 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkil firmanın davalı banka müşterisi olduğunu, ticari faaliyetleri kapsamında bir iş için ödeme yapılması amacıyla alacaklısını davalı bankaya gönderdiğini, ancak hesapta para bulunmadığından işlem gerçekleşmediğini, bunun üzerine hesap hareketlerinin kontrol edildiğini ve böylelikle 15/03/2006 tarihinde müvekkilinin bilgi, haber ve onayı olmaksızın anılan banka hesabından ... isimli kişiye 8.000,25 TL internet yolu ile havale yapıldığını tespit ettiklerini, konuyla ilgili soruşturma başlatıldığını, davalı bankanın gerekli güvenlik önlemlerini almadığı için kusurlu olduğunu ileri sürerek 8.000,25TL nin havale tarihi olan 15/03/20066 tarihinden itibaren işleyece avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; iddia edilen zararın internet bankacılığı sözleşmesinden kaynaklanan zarar olduğunu ve bu konuda müvekkili bankanın gerekli tüm önlemleri aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının mal varlığında ortaya çıkan zarara internet üzerinden 3.kişi tarafından gerçekleştirilen fiilin neden olduğu ve dava konusu olayın davalı bankanın alması gereken yeterli güvenlik önlemlerini almaması sonucu meydana geldiği, davacının şifresinin ele geçirilmesinde davacının kusurlu olduğunun ispat edilemediği, davalı bankanın objektif sorumluluk esaslarına göre müşterisine karşı hafif kusurlarından dahi sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 8.000,25 TL'nin 15/03/2006 tarihinden itibaren yürütülecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı 15.03.2006 tarihli yazısı ile davalı bankayı temerrüde düşürmüş olduğundan bu tarihten itibaren işleyecek avans faize hükmedilmesin de bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.