Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/10703 K.2016/5189

Taraflar arasında görülen davada ...... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.03.2015 tarih ve 2014/633-2015/249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil banka ile Y..... T....Merkez Şubesi ile Desen End. ve Tic. Ltd.

Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi uyarınca bu şirkete çek karneleri verildiğini, diğer davalıların kredi sözleşmelerini müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, davalı şirketin kredi borçlarını ödememesi nedeniyle hesabının kat edilerek kredi sözleşmesinden ve bu sözleşme uyarınca davalıya verilen çek karnelerinden doğan sorumluluk uyarınca iade edilmeyen çek yapraklarına ilişkin bankanın ödemekle yükümlü olduğu bedellerinin depo edilmesinin istenildiğini,

davalıların bu bedelleri depo etmeye yanaşmadığını ileri sürerek çek sorumluluk bedellerinden kaynaklanan 12.300,00 TL'nin davalılar tarafından banka nezdinde açılacak faiz getirmeyen hesaba depo edilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili Av. N.. E.., dava konusu çeklerin 2002-2003 yılları arasında verilmesi nedeniyle hukuken geçerliliklerinin kalmadığını, çek kanunda ve taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmelerinde depo talebinde bulunmaya izin veren bir hükmün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. Ş.., davacı banka tarafından kredi sözleşmesine istinaden verilen çeklerin iade edildiğini, bu nedenle bir sorumluluğun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesinde davalı şirkete verilen çek karneleri nedeniyle çek bedellerinin depo edilmesini talep etmek için davacıya yetki veren bir düzenleme bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.