Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/10831 K.2016/5329

Taraflar arasında görülen davada ....... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.06.2015 tarih ve 2014/143-2015/85 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2009/36009 nolu "......" esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, markanın davalı tarafından fiilen "......" şeklinde aynı emtiada kullanılmakta olduğunu, ayrıca .....'de 2014/07319 no ile başvuru konusu edildiğini, başka bir hak sahibinin itirazı üzerine pastacılık ürünlerinin çıkartıldığını belirterek, davalının markaya tecavüzünün önlenmesini, haksız rekabetinin giderilmesine, tecavüzlü kullanımların kaldırılmasını, ilan yapılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin oğlu U... Ö... tarafından 2014/07319 no ile başvuru yapıldığını ve bu başvuru konusu "......." markasını kullandıklarını, ancak, bu markaya itiraz edildiğini, henüz itiraz inceleme sürecinin devam ettiğini ve kendilerinin markaya başvurudan doğan haklarını kullandıklarını, markaya tecavüz ve haksız rekabet etmediklerini, davacı iddialarının yerinde olmadığını ve kendi markalarında esas unsurun "......" sözcüğü olmadığı için bir karıştırmanın söz konusu olmayacağını, davacının dayandığı diğer markalara da bir tecavüzden söz edilemeyeceğini ve "......" sözcüğünün markasal olarak zayıf olduğunu, ayırt edici olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markalarında esas unsurun "...." sözcüğünden oluştuğu, bu esas unsurun, davalı tarafından aynen kullanılmasının iltibas oluşturduğu, ayrıca, davalının tescilsiz olarak kullandığı markada "...." sözcüğünü yerleştirme ve tasarlama biçimi de davacı markası ile karıştırmaya yol açabilecek nitelikte olduğu, yeşil zemin üzerine, "..." sözcük kullanımı ortalama tüketicinin markaları karıştırmasına, aynı kökten geldiklerini düşünmesine yol açabilecek olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.