Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/10918 K.2016/6632

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/12/2013 tarih ve 2012/144-2013/615 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, müvekkilinin yangın nedeniyle tarlalarda oluşan ve ekspertiz raporu ile tespit edilen hasar tazminatını ödeyerek sigortalının haklarına halef olduğunu, meydana gelen yangında davalının sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, asıl davada 3.806,46 TL'nin ödeme tarihi olan 27/09/2011, birleşen 2012/147 Esas sayılı davada, 5.997,04 TL'nin ödeme tarihi olan 03/10/2011, birleşen 2012/145 Esas sayılı davada ise, 551,20 TL'nin ödeme tarihi olan 13/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, davacının tazminat ödemesine sebebiyet veren zararın doğmasına müvekkilinin neden olmadığını, herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yeterli onarım ve periyodik kontrollerin yapılmaması sebebiyle yangınların oluşmasında davalının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların kabulü ile; asıl davada, 3.806,46 TL'nin 27/09/2011 tarihinden, birleşen 2012/147 Esas sayılı davada, 5.997,04 TL'nin 03/10/2011 tarihinden, birleşen 2012/145 Esas sayılı davada, 551,20 TL'nin 26/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nın 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi itibariyle 1.820,00 TL'dir. Birleşen 2012/145 Esas sayılı davada 551,20 TL'nin faiziyle davalıdan tahsili talep edilmiş ve mahkemece de işbu birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu itibarla, kabul edilen miktar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmaktadır.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, asıl ve birleşen davalarda davalı vekilinin, birleşen 2012/145 Esas sayılı dava yönünden temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen davalarda davalı vekilinin, asıl ve diğer birleşen 2012/147 Esas sayılı dava yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.