Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/11218 K.2016/5930

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/05/2015 tarih ve 2014/23-2015/286 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ve fer'i müdahil TMSF vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin ....'de bulunan hesabındaki mevduatın güveninin kötüye kullanılarak off-shore hesabına aktarıldığını, gerçekte paranın off-shore hesabına gitmeyip bankada kaldığını ileri sürerek, 21.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ve fer'i müdahiller vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların rızası hilafına bankada bulunan mevduatlarının off-shore hesabına aktarıldığı ve iradelerinin fesada uğratılmak suretiyle dolandırıldıkları gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ve fer'i müdahil TMSF vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davalının sorumluluğunun, somut olaya uygulanması gereken mülga 818 sayılı BK’nın 41, 55 ve 6762 sayılı TTK’nın 336. maddelerinden kaynaklanmasına ve davacı zararının off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin işlemeye başlamasının gerekmesine göre, davalı Banka vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, davalı Banka'nın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.