Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/11240 K.2016/6474

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.06.2015 gün ve 2014/141-2015/275 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nin 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 10.06.2015 tarihi itibariyle 2.085,00 TL'dir.

Davacı vekili, davacı ... lehine 5.000,00 TL, davacı ... lehine 7.500,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş olup, mahkemece, davacı ... yönünden 1.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... yönünden 2.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Somut olayda, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan ve objektif dava birleşmesinde, her dava bağımsız olup, kesinlik sınırı, toplama göre değil, her dava için ayrı ayrı ele alınması gerektiğinden, davalı aleyhine kabul edilen bu miktarlar, yukarıda anılan madde hükmüne göre her iki davacı yönünden temyiz sınırının altında kalmaktadır.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.