KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/11427 E., 2016/6434 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2016
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2014 gün ve 2013/222-2014/598 sayılı kararı onayan Daire’nin 03.06.2015 gün ve 2015/2596-2015/7595 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili ile davalının... şirketinin ortaklarından olduğunu, müvekkilinin şirkete nakit olarak 2007 tarihinde 58.795,00 TL'lik ödeme yapıldığını, ortaklığın değişmesi sonucu taraflar arasında 06.06.2008 tarihinde yapılan protokolün 5. maddesi ile davalı tarafın, müvekkilince ödenen bu bedelin tümünü şahsen geri ödeyeceğini kabul ve taahhüt ettiğini, ancak tüm yazılı ve sözlü ihtarlara rağmen ödenmediğini ileri sürerek bu protokole istinaden şimdilik 7.500,00 TL'nin protokol tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile tahsilini talep ve dava etmiş; 05.06.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 39.999,09 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne, 39.999,09 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 7.500,00 TL'sine dava tarihinden bakiyesine 05.06.2013 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz uygulanmasına dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/11427, K. 2016/6434, 9 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama