Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/11998 K.2015/11370

İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 257

"İçtihat Metni"Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/07/2015 tarih ve 2015/408-2015/408 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, karşı tarafın 502 adet binek aracının 19/12/2014 tarihinden itibaren doğmuş olan 52 günlük 130.520,00 ABD doları ardiye borcunu 390484 numaralı faturaya ve 18/06/2015 tarihli 12931 yevmiye numaralı ihtara rağmen ödemeyip temerrüde düştüğünü, borçlunun 502 adet ikinci el Suriye plakalı bu araçların 19/12/2014 tarihinde liman sahasına indirildiğini, borçlu araçlarının bahsi geçen tarihten bu yana gümrüklü sahadan çekmediğini, araçların çekilmemesi nedeniyle tasfiye riskinin doğduğunu, alacağının teminat altına alınmasını, araçların ve yanı sıra borçlu adına varsa taşınır ve taşınmaz diğer malları ile üçüncü şahıslardaki hak alacaklarının ihtiyati haczine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, faturanın her zaman tek taraflı olarak düzenlenmesinin mümkün bulunduğu faturalardan alacağın varlığı ve muaccel olduğu hususunda yaklaşık kanaat oluşmadığı gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Dava, ardiye ücretinden kaynaklanan faturalı alacağa dayalı ihtiyati haciz talebine ilişkindir. Davacı, noter aracılığıyla tebliğ edilen fatura ve konişmento ile alacağını yaklaşık olarak ispat etmiş sayılacağından İİK 257 ve devamı maddelerini gözönüne almak suretiyle ihtiyati hacze karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.