Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/12121 K.2015/11118

Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/02/2015 tarih ve 2015/178 E. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati tedbir/haciz isteyen davacı vekili, davalının müvekkili tarafından ihalesi yapılan araç kiralama hizmet alımı işini aldığını, davalının sözleşmede yazılı taaahhütlerini yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmenin feshedildiğini ve müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 59.282,11TL zararın davalıdan tahsili ile alacağı güvence altına almak maksadıyla davalının yedindeki menkul, gayrimenkul mallar ile tüm bankalardaki hesaplarına ve üçüncü kişilerdeki malları ile diğer hak ve alacaklarına İİK 257. maddesi uyarınca ihtiyati haciz niteliğinde ihtiyati tedbir konulmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tensip ara kararı ile dosyadaki delil durumuna göre ihtiyati tedbir talebinin reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 21/02/2014 tarih ve 2013/1 Esas 2014/1 sayılı Kararı uyarınca ihtiyati tedbire ilişkin kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle, temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati tedbir/haciz isteyen davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkindir. 2004 sayılı İİK’nın 265.maddesi uyarınca ihtiyati haciz isteminin reddi üzerine verilen kararlara karşı temyiz yolu açıktır. Bu durumda anılan yasa hükmü uyarınca ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin karara karşı temyiz yolunun açık olduğu gözetilmeksizin, talebin ihtiyati tedbir olarak nitelendirilip Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 21/02/2014 tarih ve 2013/1 Esas 2014/1 sayılı kararı uyarınca ihtiyati tedbire ilişkin kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağından bahisle yazılı şekilde temyiz isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve mahkemenin 23.02.20015 tarihli Ek kararının kaldırılarak esasa yönelik temyiz incelemesine geçilmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl karara yönelik temyiz istemine gelince; davacı vekili dava dilekçesi ile talep edilen alacağı güvence altına almak maksadıyla davalının yedindeki menkul, gayrimenkul mallar ile tüm bankalardaki hesaplarına ve üçüncü kişilerdeki malları ile diğer hak ve alacaklarına İİK 257. maddesi uyarınca ihtiyati haciz niteliğinde ihtiyati tedbir konulmasını talep etmiş olup, mahkemece davacının talebi ihtiyati tedbir niteliğinde değerlendirilerek talebin reddine karar verilmiştir.Ancak ihtiyati haciz, HMK'nın 389 vd. maddelerinde düzenlenen ihtiyati tedbirin özel bir türü olup, davacı açıkça İİK.

257. maddesine istinaden ihtiyati haciz talebinde bulunmuştur. Bu durumda mahkemece talebin ihtiyati haciz mahiyetinde bulunduğu nazara alınarak İİK. 257. maddesindeki koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilip hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.