Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/12287 K.2016/6167

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/05/2015 tarih ve 2014/643-2015/342 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 31/05/2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin değişik tarihlerde davalıya toplam (289.730) TL borç verdiğini, davalının içinde bulunduğu ekonomik durum ve ödeme güçlüğü gerekçesiyle borcunu ödemediğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilihi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı şirketin herhangi bir ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin borç almaya da ihtiyacı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamın uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı tarafından gönderilen paranın davacıya ait olduğu, bu hususun aksini ispat yükümlülüğünün davalıya ait bulunduğu, davalı tarafça davacı tarafından gönderilen paranın davacıya ait olmadığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.