Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/12335 K.2017/294

Taraflar arasında görülen davada .... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/03/2015 tarih ve 2010/647-2015/193 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl borçlu ... Uluslararası Konfeksiyon İmalat ve Tic. A.Ş. ile ... T.A.Ş. arasında genel kredi sözleşmeleri imzalandığını, davalıların da sözleşmeleri müşterek borçlu müteselsil sıfatıyla imzaladıklarını, müvekkilinin dava konusu alacağı 03/06/2008 tarihli sözleşme ile ... T.A.Ş.’den temlik aldığını, kredilerin geri ödenmemesi nedeniyle asıl borçlu ve davalılara hesap kat ihtarı gönderildiğini ve bura rağmen ödenmemesi nedeniyle icra takibi de başlatıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve tahsilde tekerrür olmaması kaydıyla 93.308,79 TL'nin temerrüt faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, ihtarnameyi keşide eden ... T.A.Ş. ... Ticare Şubesi iken, takip alacaklısının ... T.A.Ş. ...

Şubesi olup, takip dayanağı ihtar adı geçen alacaklıya ait olmadığından kat ihtarnamesi olarak dayanılmasının mümkün olmadığını, genel kredi ve teminat sözleşmesinin MK’nın 23, BK’nın 19 ve 20. maddelerine aykırı olması nedeniyle geçersiz olduklarını, sözleşmelerin bir kısmında müvekkilinin önemli bölümlerde imzalarının bulunmadığını, imza bulunan kısımlarda ise borç ve kefalet limitlerinin olmadığını oysa, sözleşmelerin geçerli olması için her sayfasının tek tek imzalanmış olması gerektiğini, temlik alacaklısının davayı açma sıfatının bulunmadığını, davacının harçtan muaf da olmadığını,

icra dosyasında asıl ve diğer borçlular hakkındaki takibin devam ettiğini, bu durumun tahsilde tekerrüre neden olacağını, bazı sözleşmelerin de zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddi ile davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili, bir kısım sözleşmeler bakımından zamanaşımı def’inde bulunmuş, sözleşmelerin bir kısmında müvekkilinin imzasının bulunmadığını, her sayfada imza bulunması şartına aykırı sözleşmeler bulunduğunu, kefalet miktarı belirtilmeyen sözleşmelerin geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, temlik eden dava dışı alacaklı ...

T.A.Ş. ile dava dışı asıl borçlu şirket arasında düzenlenen genel kredi sözleşmeleri ve 29/03/2007 tarihli borç tasfiye protokolü çerçevesinde dava dışı şirkete 1.503.246.12 Euro döviz kredisi kullandırıldığı, davalıların genel kredi sözleşmelerini ve borç tasfiye protokolünü müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıkları, döviz kredisinin faizlerinin aksaması üzerine 10/07/2007 tarihinde kapatıldığı, ... mevzuatına göre kullandırılan kredinin %3'ü oranında ... kesintisinin gerçekleştiği ve temlik eden ...

T.A.Ş'nin sorumluluğunda tahakkuk eden 82.803,31 TL tutarındaki...'nin 16/07/2007 tarihinde Maliye'ye yatırıldığı, davalıların tahsilde tekerrür olmamak üzere ... miktarı olan 82.803,31 TL'den sorumlu oldukları, temlik eden bankanın 18/07/2007 tarihinde keşide ettiği ihtarnamenin davalılara 25/07/2007 tarihinde tebliğ edildiği, verilen 3 günlük sürenin sonu olan 29/07/2007 tarihinde davalıların temerrüde düştükleri, davalı ...'ın zamanaşımı def’inin BK’nın 125.

(TBK’nın 146.) maddesine göre yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 82.803,31 TL'nin 29/07/2007 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinden kaynaklanması nedeniyle BK'nın 125. maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunmasına göre, mümeyyiz davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.