Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/12619 K.2016/6651

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/07/2015 tarih ve 2013/646-2015/390 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 97/9608 sayılı Bakanlar Kurulu kararı gereği ...'ne yaptığı seferlerde konma, konaklama ücretleri ile buna bağlı ücretlerden muaf olmasına rağmen davalının 2007-2012 yıllarında bu düzenlemeye aykırı olarak 7.830.592,32- TL nin tahakkuk ettirilerek davacıdan tahsil edildiğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihlerinden itibaren temerrüt faizi ile istirdatını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ...-Türkiye arasında direk uçuş yapan uçaklardan ücret alınmaması hükmünün yorumlanmasından kaynaklandığını, müvekkilince anılan güzergahtaki direk uçuşlar için bu hükmün uygulandığını, davacının kapsamı genişleterek daha fazla uçuş için ücret muafiyeti sağlamaya çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, söz konusu düzenleme ile Türkiye'den ...'ye veya ...'den Türkiye'ye uçan bütün uçaklardan ... hava alanlarında konma-konaklama ücretleri ile bu ücretlere bağlı ek ücretlerin alınamayacağının ifade edildiği, ilgili Bakanlar Kurulu kararında “...” deyiminin kullanıldığı, davalının kendisinin yayınlamış olduğu ücret tarifesini yanlış uyguladığı, davaya konu 132 adet faturadan kaynaklanan davacının toplam alacağın 7.830.592,92 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.