Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/13012 K.2016/6653

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/01/2015 tarih ve 2014/1094-2015/74 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14/06/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... ile davalı vekili Av. ... ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı kararıyla davalı ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılmasına karar verilerek 20 dağıtım şirketinden biri olarak müvekkili ...'ın oluşturulduğunu, 24.7.2006 tarihinde de yanlar arasında “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi(İHDS)” düzenlendiğini, bilahare 07.06.2010 tarih ve 2010/35 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı uyarınca da müvekkili ...'ın % 100 oranındaki hissesinin ...

Elektrik Dağıtım A.Ş.ne 29.12.2010 tarihli “Hisse Satış Sözleşmesi” ile satıldığını, yanlar arasında düzenlemiş bulunan 24.07.2006 tarihli İHDS'nin 7.1., 7.2., 7.3., 7.4. ve 7.5. maddesi hükümlerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun yanlar arasında dönemsel olarak paylaştırıldığını, işbu sözleşmenin imza tarihinden önceki tüm sorumluluğun ve işletme faaliyetine ilişkin tüm hak ve yükümlülüğün ...'a ait olacağının kararlaştırıldığını,

Samsun 2. İş Hukuk Mahkemesi'nin 2005/660 E. sayılı dosyasında dava dışı üçüncü kişilerce müvekkili aleyhine açılan davada verilen 28.09.2006 tarihli karar ile 24.07.2006 tarihinden önce dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan bir nedenle müvekkili aleyhine tazminata hükmedildiğini, Yargıtay'ca kararın onanarak kesinleştiğini, toplam 36.817,58 TL'nın 09.08.2008 tarihinde müvekkilince ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, uyuşmazlığın Borçlar Kanunu'nun 125.maddesi uyarınca 10 senelik zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.4 ve 7.6 hükümlerine göre davalı kendi faaliyet dönemine rastlayan iş ve işlemlerden kaynaklandığı anlaşılan işletme borçlarından sorumlu olduğu, bir başka anlatımla sorumluluğu doğuran olay sözleşme tarihinden önce ise sorumluluğun davalıya ait olduğu, rücu talebine konu alacağın 24.7.2006 tarihli “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS) öncesi döneme ait olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.