Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/13080 K.2017/206

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/05/2014 gün ve 2010/111-2014/138 sayılı kararı onayan Daire’nin 23/06/2015 gün ve 2014/15734-2015/8650 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki hesabından banka çalışanı olan davalı ...'in zimmetine para geçirdiğinin anlaşıldığını, müvekkiline kısmi ödeme yapıldığını ileri sürerek, bakiye 96.140,00 YTL’nin reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka vekili davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulüne dair verilen kararın davalı banka vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı banka vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.