Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/13570 K.2017/1477

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/07/2015 tarih ve 2014/439-2015/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye'de kişiye özel dikim formatı ile tekstil sektöründe faaliyet gösterdiğini, tasarladığı gömlek, ceket, takım elbise vb. ürünlerin, Türkiye'de belirli gelir düzeyine sahip tüketiciler tarafından aranan ve bilinen ürünler olduğunu, 2010 74652 numara ile tescilli "...", 2010/ 74655 numara ile tescilli “...”, 2010/74653 numara ile tescilli "..." markalarının sahibi olduğunu, davalılardan "...LTD.

ŞTİ.", müvekkillerinin tescilli seri markaları ile iltibas yaratacak şekilde, "..." unsurlarından oluşan markanın ...., 35. ve 42. sınıflarda tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun yayın kararına itiraz ettiklerini itiraz üzerine davalı Enstitü'nün Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından başvurunun emtia listesinden 35. sınıfa dahil hizmetler çıkarıldığını fakat davalı başvurusunun emtia listesinde yer alan .... ve 42. sınıftaki emtiaların müvekkil markası emtiaları ile arasında hammadde-mamul ilişkisi ve birbirini tamamlayan aynı işletmeler tarafından kullanılan mal ve hizmetler olduğunu iddia ederek YİDK kararının iptali ile dava

konusu markanın .... sınıftaki malları bakımından marka sicilinden terkinine karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tic.

Ltd Şti. vekili müvekkilerinin şirketin, yastık, perde v.b ev tekstili ürünlerinin üretimi ve pazarlanması alanında faaliyet gösterdiğini, davacı müvekkilinin faaliyet gösterdiği alanların, üst düzey gelir sahiplerine hitap eden gömlek, ceket, takım elbise vb üretimi yapan bir firma olduğunu, müvekkilinin üretim yaptığı alanların ise yastık perde, masa örtüsü, mobilya dizaynı ve ev aksesuarları olduğunu, davada ki tarafların ürettiği mal ve hizmetlere bakıldığında, davacı tarafın tamamen giyim sektöründe faaliyet gösterdiğini, müvekkillerinin ise tamamen ev tekstili ve dekoru alanında faaliyet gösterdiğini,

davacı tarafın daha çok iç piyasaya hizmet sunduğunu, müvekkillerinin ağırlıklı olarak yurtdışı piyasasına hizmet sunduğunu, yapılan ürünlerin tamamen birbirinden farklı nitelikte ürünler olduğunu, hiçbir şekilde birbirlerinin yerine ikame edilemeyeceklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının "...", "... şekil", "... şekil", "... şekil" markalarıyla davalının "..." ibare başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik görülse de davalının mal ve hizmet sınıfı ile davacının markalarındaki mal ve hizmet sınıfının farklı olduğu, bu açıdan taraf markaları arasında iltibas oluşmadığı,

hernekadar bilirkişi raporunda dava konusu markanın .... sınıfta yer alan “Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar” emtiaları ile davacı markalarının .... sınıftaki “Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Ayak giysileri.

Baş giysileri.” malları ve 40. sınıftaki “Kumaş işleme hizmetleri, Terzilik hizmetleri,” hizmetlerinin ilişkili olduğu belirtilmiş ise de kumaş ürünü ile giysi ürünü birbirinden ürün nitelendirmesi yönünden farklı olduğu gibi kumaş işleme, terzilik hizmeti de gören işyerlerinde hep kumaş satılacağı anlamına gelmeyeceği, dışardan ve sadece kumaş satan işyerlerinden satın alınan kumaşların başka işyeri olan ve sadece terzilik veya konfeksiyon işi yapan işyerlerinde bu kumaşların giysi haline getirilmesi aynı işyeri veya aynı hizmet olduğu anlamına gelmeyeceği,

aksi bir düşüncenin süper market içinde bulunan tüm emtialar açısından ilişkilendirme sonucu ortaya çıkabileceği, diğer yandan sınıflandırma da ayrı yapıldığı üzere tescil edilmemiş alanda da tanınmamış markanın ilişkilendirme yorumu ile korunması adil bir çözüm olmadığı gerekçesiyle mal ve hizmetler yönünden benzer olmadığı sonucuna varılarak taraf markaları arasında iltibas oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğüne ilişkin olup, mahkemece davalı tarafından tescil edilmek istenen işaret ile davacı adına tescilli markanın birbirine benzer olduğu fakat davalının tescil ettirmek istediği markanın ürün sınıflarının davacı adına kayıtlı ürün-hizmet sınıfları ile benzemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak bilirkişi raporunda, hem çoğunluk, hem de azınlık görüşünde de ifade edildiği gibi, davalının tescil için başvurduğu markaya ilişkin "dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar" malları ile davacı adına tescilli "kumaş işleme hizmetleri ve terzilik hizmetleri" ile "koruyucu amaçlı olanlar hariç hertürlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, ayak giysileri, baş giysileri" mallarının, hammadde-mamül, ürün-ürün işleme ilişkisi nedeniyle ortalama tüketici kitlesinin bakış açısına göre benzer olduğu halde mahkemece aksi yönde değerlendirme yapılarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.